zondag 19 augustus

IN MEMORIAM : SALUWAI  zondag 19 augustus

Vanmorgen kwam het bericht uit het ziekenhuis van LopBuri dat Saluwai is overleden.

Bij uitzondering heeft de familie hem meegenomen naar zijn woonplaats Bangkok en wordt dus niet hier in de tempel gecremeerd.

--------------

 Ben toch blij dat ik hem eergisteren nog bij hem bij geweest al was hij niet bij kennis.

Het was een afscheid zonder woorden......

Het was een extra drukke dag vandaag. Mami is vrij en er is geen andere vrijwilliger.Alleen al in de tbc ruimte zijn op de zes bedden vier patiënten met veel zorg. Jakit de nog mobiele patiënt van bed dertig heeft zijn bed moeten afstaan aan een nieuwe patiënt,die vanuit een ziekenhuis hier werd gebracht onder begeleiding van familie leden. De jonge man heeft een hersen probleem,kan niet praten en is heel angstig en wil telkens het sonde slangetje uit zijn neus trekken.Zijn ogen gaan wild heen en weer en is zeer onrustig. Telkens grijp hij een van de familie leden vast en begint te huilen. Ik probeer hem op zijn gemak te stellen,maar als hij merkt dat de familie vertrokken is probeert hij uit het bed te klimmen. Hij heeft heel sterke benen en uiteindelijk moeten we hem

vastbinden om zijn eigen veiligheid.

 Ik laat dit (heel gemeen) aan Nalong over omdat ik het niet over mijn hart krijg dit te doen. Ik neem veel tijd voor hem, praat tegen hem en geef hem te drinken.Later masseer ik hem wat en uiteindelijk is hij toch in slaap gevallen.

 

Kriangsak in het bed ernaast slaapt bijna aldoor,maar moet toch verzorgt worden. Ik ben bij het insmeren van huid van de bodylotion overgegaan naar Vaseline en zie dat dit beter werkt.Een paar keer maak ik hem wakker om te laten drinken en vroeg een keer om cola.Ondanks dat het slikken pijn doet drinkt hij deze in een paar keer helemaal op. Door het loskrabben van de donkere huidschilfers heeft hij weer pikzwarte nagels,die ik weer laat weken en knip ze daarna weer kort.

Lilawadee

Jeerawadee (ook in deze tbc ruimte) kreeg ik vanochtend niet wakker. Vanmiddag kon ik haar eindelijk rechtop zetten en heeft ze een beker limonade gedronken. Ik had warme chocolade drank voor haar gemaakt maar die wilde ze niet. Een hele tijd ben ik bij haar geweest, zittend op haar bed heb ik haar leunend tegen mijn borst een tijdje gewiegd. Gek genoeg maakte haar dat alerter en keek zelfs een paar keer om haar heen en had de veranderingen op de afdeling door (de twee nieuwe patiënten)

Laat in de middag is Anan toch uit het ziekenhuis ontslagen. Wi, de hoofdzuster zei me vanmorgen nog dat het waarschijnlijk de volgende week zou zijn. Zijn bed in de tbc ruimte is inmiddels bezet en gaat hij in het huisje bij Jakit.

Mana is weer terug van een paar dagen naar huis te zijn geweest. Wiet is ook al voor een paar dagen huiswaarts evenals Vithasuk. 

Wichin, de nieuwe patiënt in bed 25 begint wat los te komen. Nadat ik zijn benen heb goed gelegd,waar hij om vroeg krijg ik een glimlach als dank.

Ben ik gisteren doornat thuisgekomen, vandaag bofte ik,was net op tijd thuis voor een nieuwe bui. Vanmiddag was een een lange hoosbui en tegen half vijf werd het weer zwart.

Ik had Mami en de gastvrouw Wi uitgenodigd om te gaan eten. Dit als afscheid omdat Mami een dezer dagen weer vertrekt. We moesten ons vertrek zeker een half uur uitstellen vanwege een nieuwe hoosbui. Ook na de regen van vanmiddag bleef het ontzettend broeierig.

Na het eten nog even wat boodschappen gedaan,even profiteren dat we met de auto zijn.

Daardoor kon ik elf nieuwe kussens meenemen om de meest stinkende exemplaren van de patiënten te vernieuwen.

Nu ik aan het schrijven ben hoor ik de padden herrie maken in de poel hiernaast. Dat beloofd wat voor de nacht die zich al bijna aandient, want het is intussen loopt het naar middernacht, hoogtijd om te stoppen met schrijven en mijn bed op te zoeken.