vrijdag 17 augustus 2012

vrijdag 17 augustus


Ik kan het niet laten de foto van het dochtertje van Juy te plaatsen.  Ning verblijft hier in het centrum bij haar vader. Ik denk dat ze heeft opgetreden,omdat ze wat geschminkt is. Ik weet niet of zij is geinfecteerd en eigenlijk wil ik het ook niet weten,

                                                                                Ning

Ik vernam van Mami dat de groep jonge monniken vandaag weer uittreed. Ze hebben een soort van retraite gehad en 15 dagen als monnik geleefd. Dit was een onderdeel van een heropvoeding  traject voor jongens die met justitie in aanraking zijn geweest. Hetzij i.v.m. drugs, geweld of ander misdrijf. Het in het hospice werken hoorde daarbij. Vandaag trakteerden ze de patiënten op een flesje limonade. Ze zagen er in hun burgerkleding heel anders uit. Ik had ze in eerste instantie niet herkend.

Pon is weer driftig aan het tekenen. Een tijdje stond de tekenezel ongebruikt op zijn bed. Maar de laatste dagen zie ik hem weer tekenen.

                                                                      Pon aan het werk.


Vandaag was er bezoek voor Jerawadee. De familie, Moeder broer en zus en nog een andere vrouw stonden al een hele tijd aan het bed maar kregen haar niet wakker. Ik ben toen een hele poos met haar bezig geweest en eindelijk kwam ze tot haar positieven.Vanmorgen was ze beter dan gisteren,toen niets lukte.Vanmorgen dronk ze twee potjes chicken brand.Samen met Mami  heb ik haar rechtop gezet en maar tegen haar blijven praten en zeggen dat er bezoek is. Uiteindelijk herkende ze hen en heeft even (het meeste was onverstaanbaar) met hun gepraat.Ze vroeg zelfs om Cola. Mami was achter haar gaan zitten om haar te ondersteunen bij het rechtop zitten. Ik heb haar zelfs ondertussen een bekertje yoghurt kunnen voeren, dat ze met smaak naar binnen werkte. Ik heb nog een paar foto,s gemaakt en hun e-mail adres gevraagd om ze door te mailen.Later is Tiboa er nog even bijgekomen, ik hoorde hen lachen toen ik aan een ander bed bezig was.


                              Het lukte me niet om de familie wat dichter bij Jeerawadee te krijgen.

De nieuwe buurman Wichian van Jeerawadee, die in het bed (25) van de in het ziekenhuis verblijvende Anan ligt,heeft zich onder zijn deken terug getrokken. Hij heeft nog geen contact gemaakt. Hij is vanuit een penitaire inrichting in Chiangmai naar hier overgebracht. Ik heb een paar keer gevraagt of hij iets nodig heeft, maar krijg daar niet echt antwoord op. Dit gedrag herken en begrijp ik en laat hem de tijd om te wennen.

Somchai
            Ik ben er al dagen niet meer toegekomen om Somchai een massage te geven
                                       en dat terwijl hij het zo fijn vindt.

Bij het bezoek in het ziekenhuis zegt Anan dat hij morgen naar huis mag. Ik twijfel of dat waar is. Maar ik zie wel aan Anan dat het nu stukken beter met hem gaat,wellicht is er gesproken over dat hij terug naar de tempel mag.

....een vroegere foto van Sulawai...

De toestand van Sulawai is hetzelfde. Toen ik bij hem kwam sliep hij en toen ik na mijn bezoek aan Anan, laverend tussen bezoekers en extra geplaatste bedden met patiënten op overvolle gang weer bij hem Sulaway kwam sliep hij nog en heb hem  maar niet waker gemaakt.Hij maakte een iets rustigere indruk.

Geen opmerkingen: