Vanuit haar diepe slaap,herkent ze de stem van haar moeder die op bezoek is en ben ik net op tijd om deze mooie glimlach vast te leggen.
Ik had zo gehoopt dat ze nog afscheid had kunnen nemen van haar zeven jarig zoontje.
Het heeft niet mogen zijn.
Vanmorgen is Jeerawadee van een diepe slaap overgegaan naar een eeuwige slaap.....
Met een schok constateer ik het lege bed van Jeerawadee, dit als ik de broer van Marijke (die het vorig jaar hier 9 maanden was) en vriendin, die vandaag op bezoek zijn, een rondleiding wil geven. Er was mij bij binnenkomst niets gezegd van haar overlijden. Eerder had ik het overlijden van Poomè, de patiënt die gisteren half dood werd binnen gebracht verwacht.
Tegen de middag gaat het plots slecht met Amnoy in bed 22. Met hoge koorts en een snelle rochelende ademhaling. Ik pendel tussen zijn bed en dat van Poomè van bed 8 die het niet zal redden vrees ik.
Samen met Tiboa wassen we hem na een tijdje,maar hij is nog heel warm van de koorts.
Het afleggen van Amnoy
IN MEMORIAM : AMNOY 51 jaar + donderdag middag 23 augustus 15.10
Voorzichtig probeer ik de zwakke Poomè te verschonen, zijn lijf voelt gloeiend.
Bedek hem met natte lapjes om te koelen.....
Het ademen gaat ondanks het zuurstof apparaat heel moeizaam.
Nu en dan stopt zijn ademhaling..... Ik probeer hem niet nog meer te vermoeien.
Op mijn hurken blijf ik bij hem zitten, ook al wordt er links en rechts op me geroepen.
Mijn hand ligt losjes op zijn magere arm.
Ik denk dat hij de avond niet haalt en vind het moeilijk om tegen kwart voor vijf naar huis te gaan....
------------------
Geen opmerkingen:
Een reactie posten