donderdag 16 augustus

Mami rijdt vanmorgen met me mee op de brommer naar de tempel. Dit vanwege pech aan haar eigen (geleende) brommer. Op het terrein wijst ze me een nieuwe locatie waar plastic flessen worden fijn gemaakt voor recycling. Elke dag worden er honderden flesjes verzameld en nu op deze plek vermalen in een nieuw apparaat

Bij navraag naar de situatie Saluway in het ziekenhuis van LopBuri verneem ik geen nieuws, zijn toestand is nog steeds kritiek en er is niet veel kans op herstel.

Ik heb de verstandelijk beperkte Atao de kleren gegeven die ik gisteren voor hem heb gekocht. Ik laat hem kiezen tussen twee paar schoenen. De keus is  gauw gemaakt, de zwarte slippers vindt hij iets voor vrouwen, dus kiest hij de bruine sandalen met de hakriem. De donker blauwe broek past in de band maar is wel zo,n 25 cm te lang. Ik naai de zoom met een omslag en meet de lengte voor de mouwen van de overhemden, die ik vanavond thuis op goede lengte maak. Een van de zusters komt naar hem toe en zegt tegen hem dat hij mij moet bedanken. Even later komt hij me duidelijk maken dat hij zijn beurs kwijt is. Ik ga met hem naar het toilet waar hij zich omklede om te broek te passen,maar vinden daar niets.Dan zegt hij dat het niets uitmaakt,er zat maar een beetje geld in.
Ik vind het toch vervelend en ga met hem nog verder zoeken,zonder resultaat.

Atao

Ik maak me zorgen over Jeerawadee, ze zakt steeds verder weg.Ik probeer haar rechtop te zetten om te drinken,maar dat lukt helemaal niet. Met een spuitje laat ik wat water in haar mond lopen,maar ze verslikt zich. Later probeer ik het samen met Mami nog eens en ook nu lukt het niet. Ze is niet aanspreekbaar en ik moet haar,omdat ze heel zwaar op me leunt laten terug zakken op haar kussen.
Ik verzorg haar gesprongen lippen en met een lemonswap maak ik haar mond schoon.

De Thaise vrijwilligster, Taeng-Kwaa maakt vandaag haar laatste dag. Voor iedereen heeft ze schilderijtje gemaakt van een of twee foto,s.

Ik denk dat ze er uren werk aan gehad heeft. Ze is beslist van plan om terug te komen zegt ze me bij het afscheid nemen.

Rumrak

Kè heeft de zeer slechtziende en teruggetrokken Rumrak uit zijn bed gekregen en is met hem gaan lopen. Ik zie ze buiten op de bank zitten.

Ik heb zoveel bewondering voor Kè, die met zoveel overgave, geduld en liefde oefent om de patiënten waar mogelijk is mobieler te maken. Ik heb hem vandaag stiekem weer wat geld toe gestopt.

Kè

Ook vandaag moest ik mijn plan om naar het ziekenhuis te gaan laten varen. Als ik samen met Mami naar huis rij rijst er weer een zwarte lucht die even later in onweer overgaat. Het is wat dat betreft echt regenseizoen de laatste weken. Meestal rond vijf uur is er regen. Gelukkig is de temperatuur de laatste weken ook goed te verdragen,al was er vandaag een uitschieter.

Ik zag op het statistiek van het weblog dat er meer dan drieduizend pagina bezoeken zijn geweest in de afgelopen maanden. Leuk dat er zoveel belangstelling is voor mijn ervaringen in het hospice.

 Het is voor mij een stimulans om door te gaan met schrijven.

Heel veel dank voor jullie belangstelling!!