Niet voor niets ben ik de laatste jaren selectiever geworden in het geven van interviews die worden
gefilmd. Je krijg ze op de eerste plaats niet te zien (voor ze verschijnen) en door de zeer ingekorte verslaggeving scheppen ze een onrealistisch beeld. Vaak zijn de makers uit op sensatie, heel jammer.Ook in het volgende, onzorgvuldig commentaar wordt gezegd dat ik yoga les geef in het hospice, dat terwijl ze zien dat ik de patiënten aan het verzorgen ben.Ik heb wel honderden mensen zien sterven in al die jaren, maar zeker geen duizenden zoals wordt gezegd.
klik op de pijl in het beeld om de video te starten.
Vandaag hadden we weer bezoek van een slang. Nu gelukkig niet in het hospice maar op het terrein.
Het was maar een kleine,wel een heel mooie met zwarte dwars strepen.
Jongens hebben hem gevangen en over de omheining gezet.
Sanan van bed 19 wilde absoluut weer geen schone luier en omdat hij heel lelijk deed heb ik hem gelaten,ik wilde niet dat hij weer naar me uithaalde.
Jerawadee slaapt de laatste dagen bijna aan stuk door. Nu en dan maak ik haar wakker om haar te laten drinken en drinkt dan een grote beker "naam kiauw", als ze eindelijk overeind is kunnen komen. Ze eet nauwelijks,toch maakt ze op het oog geen zieke indruk. Ik denk dat het vele slapen te maken heeft met het probleem in haar hersenen. Ik knuffel haar even en dan valt ze alweer in slaap.
Een Thaise bezoekster,woonachtig in Engeland sprak me aan en zei dat ze me van "Face book" herkende. Toen ik zei dat me dat sterk leek omdat ik niet op face book sta,benadrukte ze dat het toch echt waar is.
De jongeman Anan in bed 25 brengt me in verlegenheid door een hamburger te vragen. Wat zou ik hem die graag geven al heeft hij al twee weken diarree.
Ik zag de vertedering bij de monnik toen de blinde Somchai hem betaste bij hun ontmoeting.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten