Ik had absoluut niet verwacht dat hij zo snel zou komen te overlijden, hij had nog zo,n sterk lichaam .
Op deze foto (van foto) van 12 februari jl word ik door Pakai (rechts van mij) en familie in het zonnetje gezet na mijn huldiging door Dr.Alongkot voor mijn twaalf en half jarig jubileum als vrijwilliger in het hospice Walalak van Wat Prabat Nampo.
De toestand van Jeerawadee en Kriangsak in de tbc ruimte gaat steeds verder achteruit. Het drinken bij beiden gaat heel moeizaam, bijna niet zonder zich te verslikken.Allebei hebben ze koorts.
Anan daarin tegen wordt steeds wat sterker.
Dankzij de kring van gulle ondersteuning in Nederland kan ik vandaag bij Mami 20.000 baht (zo,n 525 euro) achterlaten om in de komende maanden van mijn afwezigheid de nodige spulletjes voor de patiƫnten aan te kunnen schaffen.
Mijn grootste valkuil is dat ik situatie in het hospice wil overzien en onder controle wil hebben.
Ik weet dat dat niet mogelijk is met drie en dertig patiƫnten, maar toch moet ik steeds weer oppassen dat ik mezelf niet voorbij loop en drie,vier dingen tegelijk wil doen.
Rond drie uur vanmiddag werd een doodzieke nieuwe pati:ent binnen gebracht,met ongeloglijke hoge koorts. Vanaf de brancard tillen Tiboa en ik hem in het lege bed bij de ingang. Meteen beginnen we met natte lappen hem te koelen. Na drie kwartier komt hij een beetje bij is zijn lichaams temperatuur weer wat gezakt.
Vandaag had Mami voorlopig weer haar laatste dag in de tempel.Om zeven uur heb ik afscheid genomen en haar uitgezwaaid toen ze weer naar Bangkok vertrok. Eind volgende maand komt ze weer terug,maar dan ben ik er niet.


.jpg)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten