Vandaag bereikte mij het trieste nieuws van het overlijden van goede vriend dokter Yves uit Chiangmai.
Meerdere jaren heeft hij zich ingezet voor de mensen met aids in het hospice Wat Prabat Nampo om niet alleen medisch maar zeker ook mentaal deze patiënten bij te staan.
Van hem heb ik in de eerste jaren van mijn werk als vrijwilliger ontzettend veel geleerd en heb zeer veel bewondering voor hem.
Ik zal mijn bezoeken aan hem die ik elke keer weer bracht in Chiangmai tijdens mijn in verblijven in Lopburi nog lang herinneren. Waar hij na zijn vertrek uit Lopburi een tehuis opende voor zwaar gehandicapte jonge mensen.
Bij hem kon ik mijn verhaal kwijt, hij begreep als geen ander mijn confrontaties die ik tegen kwam in het begin van de aids epidemie aldaar. Bij hem zag ik de liefde die hij in zijn werk stak en dat stak mij weer aan.
Dr. YvesDank je Yves, voor de uren lange fijne gesprekken, je steun, je begrip, je gastvrijheid. Altijd kon ik bij je terecht. Voor de meditaties waarmee we vaak de dag afsloten om ons gemoed na een heftige dag weer tot rust te brengen.
Rest in peace dear Yves
Huub
