dinsdag 21 augustus

Vandaag begon de werkdag met een overlijden. Ik was nog maar net aanwezig toen Wichian overleed. De patiënt van bed 25 in de tbc ruimte die nog maar net vier dagen geleden binnen werd gebracht. Mami zei dat hij gisteren helemaal geel zag (ik had een vrije dag)
De glimlach die hij me eergisteren gaf was tevens een afscheidsgroet,al wist ik dat toen nog niet.

IN MEMORIAM : WICHIAN  31 jaar  dinsdag 21 augustus

Na een vrije dag moet ik altijd wat extra knuffelen. Zeker Sunisa laat me daar aan herinneren. Ze willen altijd weten wat ik gedaan heb. Nou gisteren middag heb ik de hele middag geslapen. Ik was s,morgens voor verlenging van de papieren van mijn brommer geweest en dacht om twaalf uur even een dutje te doen. Ik geloof dat ik om half vier wakker werd.

Eak van bed 30 is gewond aan zijn hals.Ik zie ook resten van een bloedneus.(misschien heeft hij de voedings sonde zelf uitgetrokken) Ik ga er vanuit dat hij door het manoeuvreren zich zelf verwond heeft. Vanmorgen zat hij ook met zijn hoofd vast geklemd tussen de spijlen van het bed. Mami kwam me roepen zij kreeg hem er niet uit. Het was niet makkelijk om hem los te krijgen.Elke keer zet hij zich af en ligt hij tegen de bovenkant van het bed. Met een extra kussen probeer ik herhaling te voorkomen.

                                                                               Eak
Vanmiddag was hij (ik denk door medicatie) wat rustiger en heb zijn vastgebonden linkerhand los gemaakt.Het drinken gaat moeilijk telkens verslikt hij zich.

Sangwan heeft zo hard geoefend met loop oefeningen dat ze zich doodmoe achterover op haar bed laat zakken met haar beide benen langs het bed. Ze moet even bijkomen voordat ze de energie heeft om zich te gaan verfrissen. Ik had tijdens haar afwezigheid een knuffel op haar kussen gelegd. Ze had meteen in de gaten waar die vandaan kwam. Ze wilde me bedanken met een kus en trok me naar zich toe.Omdat ik daar niet op bedacht was wankelde ik,verloor mijn evenwicht en viel over haar heen. Ze kwam niet meer bij van het lachen.

Jeerawadee was een hele tijd onrustig en kreunt soms in haar slaap.Gisteren kreeg Mami haar helemaal niet overeind. Ik streel een tijdje haar buik tot ze wat rustiger wordt. Het snurken wat ze vandaag doet heb ik niet eerder gehoord. Ik heb er geen goed gevoel bij.

Anan

s,Middags ligt Anan weer in zijn "eigen"bed.(bed 25 is weer vrij gekomen door het overlijden van Wichian) Hij ziet er weer een beetje steviger uit, al kon hij niet uit zichzelf rechtop komen om te eten.

Deze dag begon met de dood, ik wil hem laten eindigen met nieuw leven. Wi de gastvrouw van het guesthouse is opnieuw grootmoeder geworden van deze prachtige jongen.

Mekki

----------------------

.