zaterdag 21 januari

Ik ben nog maar net bezig of ik heb al zoveel massage en knipbeurt aanvragen dat mijn hele dag al gevuld is.Gelukkig dat in de loop van de morgen nog andere vrijwilligers binnen komen.Tegen elf uur zijn we met vijf,dat scheelt.Claudia en Helga werken meestal een halve dag,ze zijn alle twee niet helemaal fit.De twee jonge Thai mannen vallen s,middags meestal ook stil.

Sunisa is al een paar dagen niet lekker,klaagt over hoofdpijn,heeft koorts en haar buik is opgezet.Vanmorgen lag ze aan een infuus.Ze vraagt om een hoofd massage en heeft het nodig om even te huilen.

Als ik in te tbc ruimte aan het masseren ben zie ik Sajan haspelen om van de rolstoel terug in zijn bed te komen.Ik wil me er even niet mee bemoeien,maar kijk toch gespannen toe of dit wel goed gaat.Zijn voeten zijn te zwak om zijn welliswaar minimale gewicht te dragen.Als hij over de leuning van de rolstoel wil gaan wankeld hij en slaat bijna achterover.Ik schrik me de pleuris en schiet erop af. Net optijd ploft hij terug op de zitting van de  de rolstoel en trekt een pijnlijk gezicht.

Als ik Wirai te eten wil geven zie ik een pruillip en dikke tranen.Als ik vraag wat er scheelt barst ze in snikken uit.Ik laat haar even uithuilen, wetend dat het van korte duur is.
Een paar minuten later smikkelt ze haar maaltijd, een groot stuk gebakken vis,rijst en groente met overtuiging naar binnen.

In bed 24 zit Kotchakon op haar knieën heel devoot te bidden.Ik zie dat Sanan in een aangrenzend bed ook zijn handen gevouwen heeft en luistert naar de gebeden van Kotchakon.Heel aandoenlijk om te zien.