maandag 23 januari

Gisteren was het Chinees Nieuwjaar,in de ochtend hoorde ik het roffelen van chinees vuurwerk ergens op straat.

Bij de zondagochtend ronde van phra Alonkot laat Pon de tekening waarmee bij bezig is ( het portret van Claudia) zien.Spontaan pakt hij een potlood en begint aan de  tekening te werken. Het protocol aan zijn laars lappend laat hij iedereen tot wel tien minuten wachten.Jammer dat Claudia er zelf nog niet is.Voor mij is dit een teken van waardering aan de westerse vrijwilligers.Die hij normaal gesproken niet zo snel zal laten blijken.
Net op tijd,als hij nog bezig is komt Claudia,die op de fiets bij het station een treinticket was kopen om naar Chiangmai te gaan,naar binnen gehaast. Ze maakt vandaag haar laatste dag.Jammer dat ze van de twee weken er een ziek is geweest.

Misschien maar goed dat ik op dit moment geen foto,s kan plaatsen.(een of ander technisch probleem) Hoef ik de enkel van Koson niet te laten zien.Hoewel ik het idee heb dat hij toch iets verbeterd is,ziet hij er nog verschrikkelijk uit..Zijn lippen zijn wel een heel stuk verbeterd.

Naam wil me iets laten zeggen in het Thai waarvan ik de betekenis niet weet.Omdat ze blijft aanhouden zeg ik het en iedereen ligt krom van het lachen.
Sunisa houdt schuddend van het lachen haar pijnlijke buik vast en valt met haar hoofd voorover vanuit de kleermakerszit op het matras. (een mooie yoga houding!)
Ik weet nog steeds niet wat het betekend.

Bij het naar huis gaan dient zich een lifter aan.omdat ik toch de andere weg moet nemen ga ik nog maar even de stad in.Ik zie in de grote supermarkt dat er volop voor het chinees Nieuwjaar versierd is. Een groepje jongens beelden een gevecht met een draak uit.Het jaar van de draak is begonnen.Meerdere mensen zijn chinees gekleed. In glanzende fel gekleurde satijnen stof met asymmetrische sluiting.Een heel fleurig gezicht.