woensdag 4 januari 2012

woensdag 4 januari

Gisteravond kon ik bij uitzondering niet in slaap komen, steeds weer drongen zich achteruitgeschoven emoties op. Dacht toen aan mijn vroegere "yoga Guru" Saswitha die altijd zei, "wil je het kwijt, maak het groot!".
Dat heb ik toen gedaan, ik luisterde via you tube naar de aria "La mamma morta" gezongen door Maria Callas,met het fragment uit de film "Phiadelphia" met Tom Hanks als terminaal aids patiënt en  Denzel Washington als homo fobe Advocaat.
Ik heb het stuk drie keer opgezet en liet me erin helemaal gaan.Voelde daarna weer nieuwe ruimte en openheid en ben dan ook snel in slaap gevallen.


Vandaag ben ik de enige vrijwilliger,ik merk het direct aan het aantal massage vragen.

Fon komt me vertellen dat Sontaya (nick name kai) van bed 25 van de tbc ruimte, vanmorgen in het ziekenhuis van LopBuri is overleden.

Nèn van bed 28 is vanmorgen ook in het ziekenhuis opgenomen.

Supin is in de war ze vraagt me telkens een schone luier, terwijl die wat ze aan heeft nog droog is.

De vrouw van Annan (bed 6) ligt naast haar man in bed en is aangesloten aan een infuus.
Ze ligt gevaarlijk op de rand van het bed en ziet er beroerd uit.

Ook Wiet van bed 5 ligt weer aan ,t infuus.
Hij is ontzettend afgevallen en slaapt bijna de hele dag.

Oan (buiten patiënt) komt naar me toe lopen om me te bedanken. Gisteren toen ik in het eettentje bij mij om de hoek zat te eten kwam ze met haar man/vriend? en haar dochter een paar tafeltjes bij mij vandaan zitten.
Toen ik mijn maaltijd afrekende betaalde ik de hunne mee,maar zei daar niets van toen ik wegging en hun gedag zei.

Het is ontroerend te zien hoe Nalob zorg heeft voor de zwakke Ponpen (hijzelf is halfzijdig verlamd en blind aan een oog)

In de middag gaat ook Audom naar het ziekenhuis.Ik vrees dat ook hij moet blijven.
tbc eist een hoge tol aan de toch al lage weerstand van de patiënten.

Op weg naar huis rij ik een inktzwarte lucht tegemoet.Zou ik het halen, nee dus!
Op de grote weg gebeurt ook nog een ongeluk met een brommer.De gewonde, zware man of vrouw wordt in de achterbak van een pick-up geladen en naar het ziekenhuis gebracht. Wat verder komt de ambulance met sirene naar de onheils plek en rijdt de auto met de gewonde voorbij.

Thuisgekomen barst de bui pas echt los, heb ik toch nog geboft.
 Het is trouwens de eerste echte regen vanaf dat ik hier ben,terwijl elders in Thailand weer overstromingen




IN MEMORIAM :  SONTAYA   (KAI)  30 jaar

---------------------

Vanavond heb ik voldoende aan een grote kop soep en een paar (overigens heel lekkere) mandarijnen
 en ik beantwoord mijn e-mails

Geen opmerkingen: