Zodat ik pas om negen uur op mijn brommer stapte om naar de tempel te rijden.
Ik weet dat wel altijd katten of honden bij me in de buurt liggen als ik aan een bed bezig ben in het hospice, toch trapte ik vandaag twee keer op een kattenpoot,wat met een enorme gil van het dier gepaard ging.
Het ene nest katten is nog niet uit of een volgende bevalling is alweer geschied.
Helga zegt me dat ze het vandaag al moeilijk heeft, wetend dat het morgen haar laatste werkdag is.
Een paar keer zie ik haar buiten op het bankje zitten.
Mr.Tanatchai, de manager, komt weer met een enorm "dank" pakket aanzetten.
Als ik naar huis rij, zie ik op de veldweg de oude vrouw zitten die ik wel vaker tegen kom.
Ik draai terug een bied haar het pakket aan.
Met wel tien keer verbaast dank zeggend wuift ze me na.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten