het witte op mijn (en alle anderen) gezicht is opgedroogde klei. Dit wordt als teken van gelukwens vandaag op je wangen gesmeerd.
Hier en daar krijg je een plas water over je heen gegooid, soms met ijs gekoeld, nou dan blijft je adem even achter.
Nung blij met muziek...
dansende mali....
even uit de band springen en dansen met Pakai....
water gieten over handen van Phra Alongkot....
daarna de andere monikken...
Lange rijen wachtenden om met water te worden overgoten...
Buntam
Helga masseert Buntam....
en neemt vandaag afscheid.
Ook vandaag voelt Mami zich ziek, vroeg in de middag gaat ze terug naar het guesthouse,
morgen vertrekt ze weer naar Bangkok.
Mijn laatste twee weken ben ik er alleen.
Vaak gaat het oefenen er erg stevig aan toe,
Jao heeft het been van Sommai in meer gestrekte toestand gefixeerd...
Ook op weg naar huis op de brommer wordt er hier en daar met een slang of een emmer met water naar je gegooid. Auto's worden met klei na gegooid, een niet ongevaarlijke traditie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten