Vandaag had Buntam bezoek. Een hele stoet mensen zie ik rond zijn bed komen staan als ik Nung aan het scheren ben. Enkele van de vrouwen staan van hem weggedraaid te huilen.
Gelukkig is Buntam vandaag iets beter en zit nu en dan even rechtop.
Ik geef Mali de viltstiften waar ze gisteren om vroeg. Ze wil de foto met haar en Ashi Kesang Wangmo Wanchuck, de prinses van Bhutan, die ze voor haar hebben geprint, inkleuren. Ik ga kijken of ik een fotolijstje ervoor kan vinden.
Gelukkig zijn de twee Thai studenten, die zogenaamd vrijwilligerswerk kwamen doen er vandaag niet. De twee jongens lagen gisteren soms languit op de bedden van patiënten te spelen met hun mobieltje, of zelfs te slapen. Ik heb me er behoorlijk aan gestoord.
Het pad kleurt goud nu de boom zijn bloem verliest, op de achtergrond de crematie ruimte.
Ik heb vanmorgen mijn bloeddruk door Wi even laten meten omdat ik een paar keer wat duizelig was.
Maar mijn tensie was in orde en na de lunch was de duizeligheid ook over.
Ram vraagt me om zijn hoofd te scheren, dit terwijl hij een groot verband op zijn hoofd heeft vanwege het openmaken van de bult achter zijn linker oor. Ik vind het een beetje akelig te scheren rond het nog verse, gehechte litteken.
Patcharat van bed 11 wordt met lawaai door Pakai met een stok de badruimte ingejaagd omdat hij weigert zich te douchen. Ik begrijp niet waarom deze jongen, die groot en sterk uitziet hier op de zaal ligt. Hij loopt de hele dag te snoepen en zich te vervelen. Vanmorgen moest ik ook veel moeite doen hem te moge scheren.
Het is jammer dat de billen en het kruis van Sommai van de tbc ruimte in de twee dagen dat ik er niet was niet zijn verzorgt, de huid is weer helemaal open. Het was zo mooi aan het genezen met het gebruik van Sudocreme. Het is niet makkelijk hem te verzorgen omdat zijn linkerbeen helemaal in opgetrokken stand staat en pijnlijk is. Vandaag had ik een vermoeden dat hij schaamluis heeft. Ik wilde het door de zuster laten bekijken, maar die was er niet.
Maar als ik bij de ruimte aan kom zegt de "vuurman" dat het om Ekapon gaat, die hier ik dacht twee jaar geleden verbleef en toen der tijd met Pon, ook een patiënt vertrokken is.
Zijn moeder en broer, die heel emotioneel is zijn aanwezig. Met Helga, die op het punt stond om naar huis te gaan,woon ik de crematie bij.
crematie van Ekapon
Er liggen opvallend veel spullen in de kist van Ekapon, enkele kussens een zak met kleren, een gevulde tas heel veel enkele muntstukken en wat niet al meer. Ik zie dat deze spullen niet mee in de oven gaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten