Toen ik vanuit de ingang van de zaal zijn lege bed zag, had ik spijt dat ik gisteravond toch niet even ben langs geweest. Bij navraag hoorde ik dat hij gisteren is overleden.
In het hospice was nog niemand op de hoogte (gewoonlijk wordt een overlijden meteen doorgegeven). Maar zowel Pipon de dienstdoende verpleger en hoofdzuster Wi wisten van niks.
Tomomi, de Japanse maakt vandaag haar laatste werkdag. Ook zij is voornemens om terug te komen.
Ik heb weinig met haar gesproken, ze verstaat bijna geen Engels.
Salai heeft een kentering naar de goede kant gemaakt. Lang heb ik gedacht dat hij er niet door zou komen. Steeds moesten we hem motiveren als hij zich weer liet hangen. Hij loopt een beetje houterig, maar wel zonder ondersteuning. Twee weken geleden woog hij nog 35 kg vandaag was dat 40.
Hij helpt zelfs bij het afwassen. Hij vraagt veel aandacht en is erg aanhankelijk, telkens wil hij me weer een knuffel geven.
En weer is er een patiënt door een van de tientallen honden gebeten, ze moest meteen naar het ziekenhuis voor een injectie en dat nog twee volgende keren.
Sulepon had gisteren een heel goede dag. Ik zag hem door de zaal lopen.Vanmiddag was het weer helemaal mis.
Ik vond hem diep, zelfs met zijn hoofd onder zijn dekbed liggend, gloeiend heet van de koorts.
Zijn benen deden zo zeer dat masseren te pijnlijk was.
Ik vanavond de stoffige en verschoten kerstversiering die de buitenkant van het guesthouse sierde afgenomen.
Ik ontving het droeve bericht dat Joy de patiënt in Chiangmai (waarmee ik die mooie ontmoeting had) met ernstige longproblemen in het ziekenhuis is opgenomen. Yves vreest voor zijn leven, schreef hij me.
IN MEMORIAM : VIRAT 4 augustus 2013 35 jaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten