Kayson
De nieuwe schoenen voor Kayson, deze kwamen het meest overeen met de ene oude...
zondag 25 augustus
Manou moet het vanmorgen laten afweten, vermoeid, slecht geslapen en een opkomende keelpijn moeten hem doen besluiten om niet te gaan werken. Ik geef hem een strip homeopathische keel tabletten en hij zoekt zijn bed weer op.
Echter in de middag zie ik hem het hospice binnen komen. Hij is zo enthousiast dat hij toch maar gaat proberen om te werken.
Als ik de deken terug sla om Anan een schone luier aan te doen zie ik dat het aan zijn voeteneind krioelt van de mieren. Tot het bloeden toe hebben ze aan zijn voeten gevreten. Lang helpt mij om de volledig apathische Anan in een rolstoel te zetten. Terwijl ik met hem buiten ga wandelen ontfermt Lang zich over het verschonen van het bed. De rechterhand van Anan die hij niet gebruikt/beweegt begint te vergroeien.
Om hem meer te laten bewegen zet Manu een katje bij hem op bed, om hem zo te stimuleren om te bewegen.
Anan en het jonge katje
Manou stimuleert Anan
Ook Sulepon heeft ook bezoek van een van de vele katten,
Dit bord kom ik elke keer tegen bij het verlaten van de tempel, maar wil hier even nog niet mee bezig zijn.
maandag 26 augustus
Tot mijn verrassing word ik bij het boodschappen doen aangesproken door Rin, Rin was veertien jaar geleden, toen ik hier voor het eerst kwam, hoofdzuster in het hospice. Omdat ze hier in Lopburi woont en werkt (nog steeds in de hiv en aids zorg) kwam ik haar nog wel eens tegen. Maar de laatste keer was al lang geleden. Vol belangstelling is ze als ik haar de folder laat zien (die ik toevallig bij me heb) van de nieuwe foundation (Hug and Smile) waar Mami mee bezig is.
Boeddhabeeld dat ik van Phra Alongkot kreeg.
Er zit een heel verhaal achter deze gekregen Boeddha van Phra Alongkot.
Ik vroeg aan Pakai of zij een winkel in oud LopBuri weet waar ze mooie Boeddha beelden verkopen. Ik weet in de oude stad wel een paar zaken, maar daar hebben ze alleen lelijke kopieën.
Omdat ze het niet wist stuurde ze me naar het kantoortje bij het onderkomen van de hoofdmonnik.
Daar stonden meerdere beelden maar dan van monniken. Toen ik aan de hand van een afbeelding van een Boeddha duidelijk maakte aan het meisje die me te woord stond, kwam er een naaste medewerker van de abt bij. Tot mijn verbazing werd ik ineens binnen geroepen in het domein van de monnik.
Hij kwam naar me toe en zei dat ik er een mocht uitzoeken uit de vele exemplaren die in zijn ruimte stonden. De een nog mooier, groter en waardevoller dan de andere. Ik voelde me erg ongemakkelijk en probeerde uit te leggen wat mijn eigenlijke bedoeling was. Alsof hij het niet hoorde gaf hij nogmaals met een gul gebaar aan dat ik mocht uitkiezen wat ik wilde. Naarstig ging ik op zoek naar een klein exemplaar, die er nauwelijks waren. Uiteindelijk vond ik er een, al vond ik hem door de glimmende gouden kleur niet zo mooi. Hij zag het schijnbaar aan mijn gezicht en gaf toen het meisje opdracht om me naar de gebedsruimte te brengen waar er nog meer stonden. Ik verontschuldigde mij, maar ook dat werd weggewuifd. Er werd iemand opgetrommeld die de sleutel van de gebedsruimte in beheer heeft. Daar stonden er wel een paar die ik mooi vond en heb toen deze mooie, 25 cm hoge, uit gezocht.
Dinsdag 27 augustus
Manu kwam er achter dat zijn visum eerder was verlopen dan hij dacht en moet vandaag terug naar Bangkok. Toch wil hij vanmorgen nog naar het hospice en geeft nu al aan dat hij terug komt, misschien zelfs al de volgende week. Hij heeft zijn draai helemaal gevonden. Hij heeft me beloofd om een korte impressie te schrijven over hoe hij het deze week ervaren heeft. Die mag ik plaatsen op het weblog.
Later in de middag heb ik hem en zijn zware rugzak op de brommer naar het minibus station gebracht. Onder tussen heeft een vriendin van hem die vandaag arriveerde zijn plaats ingenomen.
Ben nog even in de oude stad gebleven, maar door de warmte heb ik het snel voor gezien gehouden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten