Ik kon nog net duidelijk het mooie patroon van de verschillende kleuren bruin van de geschubde huid zien.De lengte kon ik doordat ze zo snel was moeilijk schatten maar schat haar doorsnede zo,n zeven centimeter.
Nooit eerder heb ik zulk exemplaar hier gezien. Gelukkig was het nog zo,n honderd meter verwijderd van de ingang van de tempel.
In tegenstelling tot vorige week, bracht Phra Alongkot de patiënten deze zondag ochtend weer een bezoek.
Phra Alongkot bied Mea Dang (die even neergestreken is, met haar prachtige met opgenaaid kraaltjesjapon, op een leeg bed)
een kop warme chocolademelk aan..
(en dat terwijl het vandaag ongenadig warm is)
Salai (bed 19) heeft vandaag even gestaan en een paar pasjes gezet.(tot zover is mijn wens al in vervulling gegaan) Ik had het voor de zekerheid even aan de dokter gevraagd die toevallig vandaag aanwezig was. Hij vond het een goed idee.
Het gaat heel goed met zijn huid. Hij is bijna helemaal "äfgeschilverd".
Ik gaf hem tandpasta en een borstel zodat hij zijn prachtig gebit kan poetsen.
Omdat Salai een wat eenzame indruk maakte gaf ik hem een knuffel, die hij sindsdien steeds dicht bij zich houdt.
Gisteren kennis gemaakt met Seiko, een Japanse vrijwilliger die twee dagen komt helpen. Het is lijkt me wel een beetje omslachtig, ze moet vanuit Ayuttaya naar hier komen. Dat is alleen al een uur en een kwartier met de trein en dan nog een heel stuk van het station naar de tempel. Tijdens de lunchpauze sprak ze al van nog eens terugkomen.
Marijke helpt Rugrok (bed 10) met eten. Het is altijd de grote vraag of hij het binnen houdt.
Een paar dagen geleden miste ik Somsak (van de vierde verdieping) Die normaal gesproken altijd wel een poos op zijn geliefde plekje op het muurtje te vinden is.
Toen ik Pakai vroeg zei ze dat hij met een herseninfarct in het ziekenhuis is opgenomen,
Vandaag stopte ik wat eerder met werken ( er waren vandaag ook nog twee Thaise meisjes aan het helpen) Om hem in het ziekenhuis te bezoeken.
Toen ik langs de zusterspost liep werd me al vanachter het glas toegeroepen dat ik bij bed 19 moest zijn.
Somsak
Somsak zag me al aankomen lopen en probeerde rechtop te gaan zitten. Ik zag dat beide zijden van zijn lichaam bewogen, alleen hoorde ik aan zijn spreken dat dat wat anders was.
Meteen begon hij enthousiast tegen de vrouw die haar man naast hem bezocht uitgebreid uit te leggen wie ik was.Ik had een blikje koude cola voor hem, dat hij in een teug leeg dronk en vertelde me toen dat hij morgen naar de tempel terug mag.Ik ben daarom maar kort gebleven omdat ik ook nog boodschappen wilde doen.
Bij de supermarkt vroeg de dame van de security bij de ingang van de winkel een beetje verbaast, in het Engels of ik elke dag boodschappen kwam doen. (vanwege mijn "hoofdkusssen project" ben ik er bijna dagelijks) Ik flapte eruit dat ik een groot gezin heb en moest naderhand zelf lachen om mijn antwoord. Maar ik vond ook dat ik eigenlijk niet gelogen heb,toch?
De kussens van de aanbieding, ondanks dat de aktie pas gestart is, waren er niet meer.
Ik zag tot mijn verbazing dat ze nu vacuum gezogen in twee stuks verpakte kussen hebben.
Deze zijn veel makkelijker op de brommer te vervoeren en zijn ook nog eens niet duurder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten