Ik moest lachen toen Tiboa me vanmorgen vertelde dat hij in het winkeltje gekookte varkensoren en neus besteld had. Ik moet mijn eigen buik even vasthouden bij de gedachte alleen al.
Zeker omdat deze nog wat week voelt daar ik gisteren de hele dag hevige diarree had en me te zwak voelde om uit mijn bed te komen. Het dinertje ter gelegenheid van het Chinees Nieuwjaar de avond te voor was me slecht bekomen.
Somchai ligt er heel slecht bij. Ik vind zijn ademhaling verontrustend en krijg geen contact met hem.Ik durf hem zelfs geen drinken te geven.
Marijke verfrist zijn mond met lemonswaps en wat later ligt hij aan de zuurstof.
Sunisa amuseert zich met een spelletje op mijn tablet dat ik haar even ervoor heb uitgelegd.
Ze bedankt me voor de homeopathisch kamille mondspray voor haar pijnlijke tandvlees.
Sunisa....toch met haar stralende lach
Vandaag maakt Musik de Thaise jongen de hier zo,n twee weken meegeholpen heeft zijn laatste dag.
Steeds zag ik hem langdurig bij sommige patiënten masseren, maar voor praten. Vooral met de teruggetrokken Suthat had hij een intensief contact,mooi om te zien.
Suthat wordt gemasseerd door Musik
Om half twaalf roept Marijke me en zegt me dat Somchai is overleden.Ik loop met haar mee en wachten eer we het gaan zeggen. Ik probeer zijn ogen te sluiten,wat met de linker niet zo goed lukt.
We koppelen de zuurstof af en blijven nog een tijdje bij hem.
Bij het afleggen van Somchai valt het me op hoe subtiel en respectvol Nilong is. Dat was deze week wel anders toen hij heel hardhandig en gemeen met Sanan omging en ik daar iets van moest zeggen.Ook het hele ritueel rond Somchai,s afscheid is anders dan anders. De borstzak van zijn shirt wordt met geld gevuld en er wordt geld in zijn kist gelegd.Ik denk dat dit komt omdat Somchai zeer geliefd was. Ik raak ontroerd wanneer ze hem zijn koptelefoon opzetten als ze hem in de kist leggen. Ja, zo lag hij er de laatste weken bij.Gelukkig krijgt hij ook zijn hoofdkussen mee,ook dat is niet doen gebruikelijk.
Somchai (foto van een jaar geleden)
IN MEMORIAM : SOMCHAI + 11 februari 48 jaar
Toch vond ik de ogen van Anan vandaag wat krachtiger....
Wat ik niet kan zeggen van zijn overbuurman Walawat....
Vanavond hou ik het op groente bouillon met wat noodles erin,om mijn darmen nog wat te ontlasten.







Geen opmerkingen:
Een reactie posten