Omdat ik een paar brieven wil versturen ga ik eerst naar het postkantoor. Postzegels zijn moeilijk te krijgen hier in de buurt. Ik dacht dat het om half negen open zou gaan, moet een kwartier wachten,want het gaat pas om negen uur open.Ik ben de eerste klant en sta dus zo weer buiten.
Salai zegt dat hij pijn in zijn knieën heeft.Ik geef hem aan dat oefeningen daar goed tegen zijn.
Ik beweeg wat met zijn benen en hij kijkt tevreden toe. Dan valt mijn oog op het "fietsapparaat" dat ik vorig jaar aanschafte. Hij kijkt verbaast als ik met het ding aan kom zetten.
Ik snoer zijn voeten vast op de pedalen en laat hem langzaam trappen.Tot mijn verbazing lukt dat meteen en zie dat hij er plezier aan heeft. Ik spreek mijn bewondering uit en hij doet er nog een schepje bovenop.
De bewegingen gaan steeds soepeler en zijn gevlekte magere benen draaien steeds sneller rond.
Hij krijgt er geen genoeg van.
Ik heb er schik in dat hij zijn "draai" steeds beter vindt.
Salai
Anan zegt me wanneer ik hem aan het verzorgen ben dat hij dood wil.Het gaat niet meer en wijst op zijn uitgeteerde lijf. Ik vind het ook heel typisch dat hij me vraagt zijn haar te knippen, voor hem vindt ik dit een slecht teken. Met hulp kan hij even overeind komen om zijn haar te knippen,ik voel alleen maar botten. s,Middags als ik zijn zoveelste diarree luier verschoon begint hij er weer over.
"kijk maar naar de mieren" zegt hij "ik ga dood" En inderdaad, de matras die ik vanmorgen met alcohol schoon maakte zit weer helemaal vol met de opdringerige beesten.
Al het eten dat rond hem staat blijft onaangeroerd.
Het intensief in smeren met Vasaline begint nu toch zijn gunstige uitwerking te krijgen op de huid van Ram in bed 32.Grotendeels doet hij dat insmeren zelf,met de plekken waar hij moeilijk bij kan help ik hem. Ook zie ik minder wondjes door het krabben op zijn rug.Fijn om te zien,dat nu zijn huid rustiger is hij zich veel beter voelt.
Walawat heeft hoge koorts, zijn haar plakt tegen zijn hoofd. Als ik hem vraag het af te scheren vindt hij dat goed.Ik koel hem met een natte lap.
Later zie ik dat hij zijn pamper weer heeft uitgetrokken.Zijn hielen zitten vol poep en ook de deken en zijn shirt. De sluiting van zijn schone luier maak ik met extra tape goed vast. Nilong dreigt hem vast te zullen binden wanneer hij zijn luier weer uittrekt.
Een kort onweer vanmiddag zonder regen.
Winai laat me zijn knie zien met een akelige verdikking. Ik geef hem een bandage voor zijn knie, die ik nog in mijn "voorraad tas" heb.
Op weg naar huis even de mooie kleurige boom in het dorp vastleggen. Jammer dat het zonlicht nog wat te scherp is. Wat verderop zie ik dat de weg nat is, hier heeft het dus wel geregend.
.
.jpg)
Vanavond zijn Marijke en ik door Wi en haar man uitgenodigd voor het "Chinees Nieuwjaarsfeest diner" in het guesthouse.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten