IN MEMORIAM: EE 24/12/11 25 jaar
Als ik de tempel binnen kom zie ik tot mijn schrik dat het bed (20) van Ee leeg is.Von die me ziet kijken komt me vertelllen dat Ee gisteravond uit bed is gevallen en vannacht is overleden.
Vijf jonge thai mannen helpen als vrijwilliger vandaag bij het masseren.
Telkens bekruipt me het zelfverwijt dat ik gisteren Ee niet heb gefikseerd.Een paar keer deed hij een poging om over de bedstang te klimmen.Vast binden van patienten vind ik altijd heel moeilijk en doen we alleen in uiterste gevallen.Omdat hij telkens weer een poos stil bleef liggen,ben ik daar niet toe overgegaan.Ik heb dit achteraf verkeerd ingeschat en voel me daar nu erg schuldig over....het blijft me achtervolgen, het laat me niet meer los.
Ik hoor dat er een cameraploeg van de thaise TV opnames komt maken.Ik maak me uit de voeten en ga even koffie drinken in het keukentje van Pakai. Mijn vluchtpoging is vergeefs, Nalong ziet me zitten en komt zoals hij zegt uit naam van manerger mr.Tanatchai (omdat ze weten dat ik hier een hekel aan heb) vragen om mijn medewerking aan een intervieuw. Wi probeert de (gelukkig maar) enkele vragen vanuit het thai voor me te vertalen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten