woensdag 28 december 2011

woensdag 28 december

De ochtenddouche duurt wat langer dan anders,omdat er bijna geen druk op het water staat.

Op weg naar het hospice moet ik een omver gewaaid bushokje omzeilen.

De nieuw gebouwde toegangspoort aan het begin van het dorpje waar ik door moet is klaar.Hij is mooi,maar steekt wel erg pompeus af tegen de meeste eenvoudige huizen die volgen.

De man van Pranee komt me bedanken voor de druiven die ik voor zijn zieke vrouw heb meegenomen.

Ponpen de vrouw van bed 11 is vandaag weer iets beter, ik zag haar weer (al waren het muizenhapjes) eten.

Ik ben op zoek naar waar de enorme stank vandaan komt die er in een bepaalde hoek van het hospice hangt.
Na wat zoeken vind ik de schuldige (verscholen) onder een van bedden.Een van de honden heeft zich ergens in gedraaid (ik denk in een half vergaan dood dier) de stank is niet te harden.Hij wordt naar buiten gejaagt en er moet een luchtverfrisser aan te pas komen om de lucht weg te krijgen

De dementerende Boonsom van bed 24 ligt te jammeren. Ik kan haar onmogenlijk verstaan. Ze wijst telkens naar haar onderbuik en zit steeds met haar hand in haar luier.Ik verschoon haar en doe de speciale zalf die ze me geven op haar schaamlippen.Haal een bakje warm water om haar smerige handen te weken en verzorg haar tot bloedens toe gesprongen lippen.Wan ((die aan de andere kant van de zaal ligt vertelt me dat ze vannacht door het jammeren niet kon slapen.

Ik geef Kanung de sandalen die ik voor hem kocht.Ik zag hem al dagen op slippers lopen die zeker vier maten te klein waren.Ik geef Sunisa de aangeschafte schaar,dan weet ik hem snel te vinden als ik ze nodig heb. Als ik Pon de zakjes koffie geef,waar hij om vroeg zie ik dat hij al een heel eind op weg is met het tekenen van mijn portret.

Ik doe een ronde warme chocomel,die grote aftrek vindt.

Ik hoor van Tiboa dat de crematie van Buari komende vrijdag zal worden gehouden.

Door een stommiteit haal ik een teen open aan de scherpe rand van een deurpost.Vraag me niet hoe het kan, maar ik krijg het klaar.Het is aan dezelfde kant als waar ik gisteren mijn scheenbeen open haalde aan de startpedaal van de brommer. Een van de diensdoende verpleegsters maakt het schoon en desinfecteert de wond.Om er geen vuil bij te laten komen doe ik er een latexhandschoen overheen. Het doet me denken aan het ongelukje een paar jaar geleden met Kriangsak bij dezelfde deur.Omdat Kriangsak toen geen schoenen aan had lag zijn teen er half af.

Ik kan het niet laten om nog een paar handgemaakte hebbedingetjes in het shopje bij Noy te kopen.Deze kan ik in Nederland verkopen en de opbrengst hier een volgende keer weer besteden. Zoals het kleine zo echt lijkende orchideetje (zie foto) van nog geen tien groot,gemaakt door Noy. Ik heb telkens de neiging om het water te geven.

Bij het naar huis gaan maak ik een paar foto,s van de omgeving.Het is zo,n prachtig licht na half vijf,bij de al wat zakkende zon.

Voor het eerst heb ik de airco aan. De middagzon die op mijn kamer scheen is toch al behoorlijk warm.

Geen opmerkingen: