een deel van de 26 jongetjes dat worden ingewijd
Sompong (fotograaf Tum)
doet het woord...
Als schaal voor het opvangen van de afgeknipte/geschoren haren wordt een groot blad gebruikt...
een overzicht..... jammer van de overbelichting door het felle ochtendlicht..
er werd me gevraagd om mee te scheren...
eerst gaat er de tondeuse overheen...
bezoekers komen langs om bij elke jongen een plukje haar af te knippen...
zij hebben dit voorrecht omdat ze een donatie hebben gedaan om in het onderhoud te voorzien...
en natuurlijk wordt er geofferd...
volle concentratie....
een heel delicaat werkje, ik wil het hoofd van het jongetje ongeschonden houden, al zie ik dat dat bij de buren niet altijd het geval is, en zie ik hier en daar wat bloederige hoofdjes.....
ook de wenkbrauwen worden afgeschoren...
wanneer ik daar mee bezig ben wordt me gezegd dat ik ook zijn snor moet scheren.
op de bovenlip van het jongetje zit nauwelijks wat dons...
Nadat ze zijn gewassen, afgedroogd en gepoederd krijgen ze een witte lendendoek om en de linkerschouder wordt bedekt, heel geduldig ondergaan ze alles..
een van de jongens die ik mocht scheren.
hij is er gelukkig ongeschonden uit gekomen.....
de haren worden opgevangen in het grote blad...
Om twee uur is de officiële inwijding, daar heb ik geen foto's van gemaakt.
Ik zal Helga vragen of ik er een paar van haar mag gebruiken.
De middag plechtigheid duurde met lange toespraken twee uur, waarna nog een lange foto sessie.
De kinderen moeten doodop zijn geweest.
Met dank aan Toy die mijn camera hanteerde terwijl ik bezig was.
wat een prachtige ogen !! foto : Helga
aan het einde van de ceremonie... foto: Helga
Als ik om vier uur op een bankje met de foto's van vandaag bezig ben komt Supadon van het naaiateliertje hier in de tempel naast me zitten. Ik heb haar een tijdje niet gezien. Als ik daarover begin vertelt ze dat ze een borstamputatie heeft moeten ondergaan.
Ze laat me een vreselijk litteken zien op de plaats waar kort geleden nog haar rechterborst zat, een wond nog vers, met grove zwarte korsten.
Haar hand gaat over haar hoofd en strijkt door de korte, net aangegroeide haren.
Ik heb slechts heel even de moed haar aan te kijken, of ben ik bang dat ze mijn natte ogen ziet.
"maak niet uit" zegt ze (niet overtuigend) "ik moet sterk zijn"
Ik weet niets te zeggen en knijp haar zachtjes in haar arm.














Geen opmerkingen:
Een reactie posten