Vandaag vroeg Sirichai me een paar keer of zijn rechterbeen ervan af mag. Hij kan niet meer eten en slapen van de pijn zegt hij. Ik heb de vorige week aan de dokter en hoofdzuster Wi gevraagd eventueel de morfine pleisters te gebruiken voor hem. (Heb ik vanuit Nederland meegenomen)
Maar ze willen daar niet aan overgaan. In het verleden met een andere hoofdzuster en de Belgische arts werden ze soms wel gebruikt. Vorige week heeft hij tegen Helga gezegd dat hij niet meer wilde leven.
Tot mijn verbazing zie ik Wi nagels knippen bij enkele patiënten. Dat vraagt om een foto.
Mami verteld dat Patiënt, de ladyboy Sanya van de tbc ruimte is weggelopen.
Helemaal zonder niets. Omdat hij mobiel is en vaak overdag karwijtjes doet op het terrein had ik hem niet gemist. Zonder medicatie is hij ten dode opgeschreven.
Buntam, patiënt van de vierde verdieping is opgenomen in bed 1. Vanmiddag had hij heel hoge koorts. Met natte doeken heb ik hem gekoeld en zoveel mogelijk laten drinken
Het wordt bijna een traditie, maar telkens na een paar weken hier te zijn loop ik een zwerende vinger op. Was dat de laatste jaren steeds mijn rechter duim, voor de verandering nu eens mijn rechter ringvinger. Uit voorzorg heb ik uit Nederland gezuiverde soda mee genomen en zal het vanavond een heet soda badje worden.
Vanavond om zes uur heb ik Mami naar de bushalte gebracht. Jammer na twee dagen moet ze terug naar Bangkok. We hebben afgesproken dat we de volgende keer samen het kinderproject gaan
bezoeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten