zat zoals wel eens voorkomt in een "tranendag".
Alles maakte me emotioneel.
Ik weet dat ik dan teveel aan emoties heb "opgestapeld"
En weet ook als ik dit maar toelaat, dat het zich ook weer na een tijdje oplost en ruimte geeft.
Ik heb dan ook verder op mijn vrije dag niet veel ondernomen.
Ben gisteren ook veel bezig geweest met de toestand rond Sirichai. Ik denk dat ik/wij vrijwilligers er ook een beetje mede aan schuldig zijn dat deze situatie is ontstaan. Wij geven veel meer aandacht aan de patiënten dan de mensen hier. De patiënten raken daaraan gewend en denken/willen die aandacht steeds weer krijgen. Het personeel raakt geïrriteerd door dat vragen en de patiënten worden dan lastig gevonden
Vandaag zag ik hoe de voet van Sirichai verwond is door ruwe behandeling, Men wilde mij wijsmaken dat het door mieren kwam.Vandaag was Sirichai heel timide.
De verwonde voet van Sirichai. Zijn tenen zijn gevouwen, dat heeft niets met de verwonding te maken, maar is een vergroeiing.Gisteren is Kriangsak van de vierde verdieping plotseling overleden.
Maandag heb ik zijn haren nog geknipt en was er niets aan de hand met hem.
s,Morgens hebben ze hem naar de tbc ruimte overgebracht en is er twee uur later overleden.
Vanmorgen precies 24 uur later is hij al gecremeerd. Er was bij uitzondering veel belangstelling voor zijn afscheidsdienst. Ik denk dat Kriangsak in het leger was, er waren enkele mannen in militair uniform
Kriangsak
IN MEMORIAM ": KRIANGSAK 6 maart 51 jaar
tijdens de crematie plechtigheid...
voordat de oven sluit nog een laatste groet van Tiboa...
de lege kist die achterblijft....
Vandaag kwam er een nieuwe patiënt met de naam Lek in bed 9.
Ik heb zijn haren en lange baard geknipt. Omdat hij erg moe was heb ik het schoon maken en knippen van zijn lange nagels tot morgen uitgesteld. Ik was een paar keer bij hem vanmiddag, maar hij sliep bijna constant.
Lek de nieuwe patiënt van bed 9...
De man in bed 1 is weer zover opgeknapt dat hij met zijn dochtertje terug naar zijn huisje is.
De dokter die vandaag aanwezig is, vraagt me de haren van een buitenpatiënt af te knippen. Hij heeft een enorme schimmel infectie op zijn hoofd, dat met lange haren moeilijk te behandelen is. Met tegenzin laat de jongen zijn haar knippen, maar ziet uiteindelijk in de spiegel waar de jeuk vandaan komt en heeft vrede meet zijn bijna kale hoofd.
Ying is dankbaar dat ik haar totaal afgelopen schoenen vernieuwd heb. Door haar sleepvoet was van het oude paar een heel stuk van de voorkant afgesleten. Ik zag in de winkel ook een paar afgeprijsde schoentjes in haar maat en heb die ook maar voor haar gekocht. De leest was wel wat smal voor haar, maar ze vond ze prachtig. Het is mooi om te zien dat ze veel belangstelling heeft voor de forse jonge Julapat van bed 19 die net als zijzelf halfzijdig verlamd is.(maar dan net andersom, zij links, hij rechts, maar kunnen beiden wel lopen) Ze zitten altijd buiten knus samen te eten.
de oude schoenen van Ying met de helemaal afgelopen linkerkant...
de kleurrijke nieuwe schoenen....
grote schoonmaak, overmorgen is er een Boeddhistisch feest..
Terwijl ik daarnet mijn kleren voor morgen en zaterdag aan het strijken was schoot er een vette kakkerlak langs mij door. Ze was me te snel af en vindt het geen prettig idee dat ze ergens onder het bed zit, maar ik kan ze nergens meer vinden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten