Even leek het daarna dat hij iets meer lucht kreeg. Eigenlijk zou hij een schoon laken moeten krijgen, maar omdat hij het zo moeilijk heeft bedekken we de smerige plek met een onderlegger. Tiboa probeert hem voorzichtig te laten drinken. Zijn vingernagels zijn akelig blauw.
Wanneer ik bij hem terug kom, nadat ik Anan heb helpen eten, zie ik dat hij is overleden.
Ik haal de dokter erbij, die vandaag per uitzondering op dinsdag hier is. Deze luistert via stethoscoop of hij hartslag heeft, voelt zijn pols en halsslagader en komt dan ook tot de conclusie dat hij is overleden. Gelukkig geeft hij de opdracht dat ze een uur moeten wachten met afleggen.(wassen en poederen en de lichaamsopeningen worden met watten dicht gemaakt) Ik kam zijn haar en sluit zijn ogen, die even later toch weer een beetje openstaan. Puttipong is maar vijf dagen hier geweest.
Puttipong na het afleggen.
Mali had vandaag weer bezoek van haar zus. Net als vorige keer zag ik dat de sfeer tussen hen gespannen was. Ze waren een beetje kribbig naar elkaar toe
De vrouw had voor de hele zaal fruit meegenomen.
Pon heeft de tekening van de kleinkinderen van Mady gereed. Hij heeft ze zondag door de Abt laten ondertekenen (links boven)
Wie een foto nagetekend wil hebben kan die naar mij doormailen. (graag een wat grotere foto)
Pon kan nog wel wat opdrachten gebruiken. kosten 6 euro plus 1 euro materiaalkosten. huubbeckers@yahoo.co.uk
Ik zie dat Buntam een blauw oog heeft, zijn linkeroog zit bijna dicht en het wit van zijn oog is met bloed doorlopen. Als ik vraag of hij gevallen is, zegt hij van niet. Ik laat de dokter er toch even naar kijken.
Annan van bed 7 heeft hoofdpijn en vraagt om een hoofdmassage. Leuk om te zien hoe hij helemaal ontspant als ik even met hem bezig ben. Als ik stilletjes vertrek na de massage blijft hij ontspannen liggen en gaat zijn duim omhoog.
Pong van bed 14 houdt me steeds in de gaten als ik bij hem in de buurt bezig ben. Dan ligt hij zogenaamd te lezen maar weet me daarna wel te zeggen dat hij me een of ander heeft zien doen voor een patiënt.
Pong vraagt nooit aandacht, het is daarom belangrijk dat je hem niet voorbij gaat in de drukte.
Het enige wat hij vraagt op een dag is zijn pamper te verschonen nadat hij s' middags zijn grote boodschap heeft gedaan. En dat vraagt hij zelfs eigenlijk ook nog niet, maar ik weet wanneer hij op zijn zij draait dat het zover is.
Ik maak vaak een praatje met hem en dan is hij altijd heel complimenteus en gooit met superlatieven , als "onkel superman" " you good man" " I like you" 'You good heart" enz enz. Vandaag begreep ik hem niet toen hij het steeds over "One man show" had. Ik was de one man show. Ik vroeg of het iets om te lachen was, nee zei hij het is heel serieus.
Ik ging quasi heel serieus kijken en prompt schoot hij in een lach. Ik zei, zie je nou wel dat het om te lachen is, en weer schudde hij nee.
IN MEMORIAM : PUTTIPONG
25 maart 10.55 uur 39 jaar
Julapat van bed 19 verteld me dat hij morgen een paar dagen naar huis mag. Hij vraagt me of ik hem wil scheren. Ying zijn vriendinnetje mag mee heb ik begrepen. Het komt steeds vaker voor dat patiënten een paar dagen naar huis mogen. Een heel goed ontwikkeling.
Ook Ram zal er een paar dagen niet zijn. Hij mag ook even naar huis nadat hij zijn behandelend arts in zijn woonplaats heeft bezocht. Ram lag vorig jaar nog hier op de zaal, maar woont nu in een van de huisje en is nu sterk als een beer, helpt vaak de patiënten uit bed tillen om te douchen. We zullen hem een paar dagen moeten missen. Ik zal mijn elleboog in acht moeten houden.
En weer heb ik geen zin om na werktijd eindelijk naar de kapper te gaan.
mijn nieuwe stalen Honda ros, maar dan wel in het minder opvallend blauw...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten