foto : Tum
Ik weet niet of het goed te zien is, maar op deze wijze worden patiënten vaker bij het hospice "afgeleverd" In een open achterbak van een Pick-up.
En voordat ze dan in een bed liggen gaat er nog heel wat tijd aan vooraf door allerlei formaliteiten.
foto : Tum
Aan mij word meestal wel gevraagd of ik het goed vind dat er een foto gemaakt wordt.
De bezoekers vragen er niet naar of de patiënt dat ook wel wil.
foto: Tum
Soms ben je als vrijwilliger wel erg geliefd bij een patiënt. Ja, Marleen en John, jullie staan er ook op al is dat misschien niet zo goed te zien.
Zo kreeg ik op Moederdag (12 aug. in Thailand) een cadeautje van een buiten patiënt.
Ik ben erg vereerd met dit zelf gemaakt presentje, schrijf het maar toe aan mijn zorgend vermogen.
foto : Tum
Zo uitgedost als op deze wat oudere foto zit Mea Dang er al lang niet meer bij.
Vandaag moest ze vanwege het hoesten aan de vernevelaar en ook een mond kapje dragen, vermoedelijk tbc.
De laatste dagen vraagt Mea Dang steeds meer aandacht. Ik ben nog niet klaar met haar benen te masseren vraagt ze om haar nauwelijks gegroeide nagels te knippen. Ben ik daar nog mee bezig heeft ze alweer een nieuwe vraag.
Het lijkt erop dat ze met haar afscheid bezig is. Gisteren gaf ze een heel mooie dierbare pop weg aan Pakai.
Gisteren is een van buitenpatiënten door een schorpioen gebeten. Vandaag zag ik haar en zag dat ze zich helemaal niet lekker voelde van de koorts.
Sommai (van de suïcide poging) is gisteren niet mee terug gekomen van een consult in het ziekenhuis.
Bij navraag vernam ik dat hij in slaap is gebracht. Nooit eerder vernam ik dat hier palliatieve sedatie bij een patiënt is toegepast.
Ik ga hem morgen opzoeken.
Het is frappant dat telkens na mijn vrije dag me erop gewezen wordt dat ik voorzichtig moet zijn bij het eten geven van Annan Wel toevallig dat als ik er niet ben hij steeds moet overgeven. Ze denken dat het komt dat hij teveel eet. Oké Annan is een goede eter (gelukkig), maar volgens mij is het omdat ze hem te weinig tijd geven om rustig te eten.
Annan is dan bang dat ze snel stoppen met hem te voeren en gaat snel eten met alle gevolgen van dien. Als ze zien dat Annan bij mij zijn hele bord leeg eet, maken ze ongerust een teken van overgeven naar mij, maar dat gebeurd dus niet.
Ik zie het ook bij Neung, het meisje dat de blinde Neung helpt met eten is na drie minuten met het bijna nog volle eten weer verdwenen om zelf te kunnen gaan eten. Ik zag dat Neung aan het vermageren is en probeer ik hem tussen door wat "bij te voeren".
Op tijd van nog geen week alweer een platte band van mijn brommer bij het naar huis rijden. Gelukkig had de man die hem vorige week repareerde me zijn telefoon nummer gegeven, zodat ik hem kon bellen en hij naar de plek des onheils kon komen. Het is ongelooflijk hoe snel die (deze keer de voorband) een binnenband wisselde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten