maandag 10 augustus 2015

Gistermiddag is toch nog vrij plotseling de man Sangwan van bed 22 (we hebben ook een vrouwelijke patiënt die Sangwan heet) overleden. Sangwan lag bijna altijd te slapen, zelfs bij het verschonen van zijn pamper en het scheren bleef hij door slapen. Ik had daardoor niet veel echt contact met hem.

 

Voeten van de zojuist overleden Sangwan.

 

 

Sangwan is nog maar net overleden, voor hij wordt afgelegd, staat de kist al klaar.

 

 

 

 slapende Sangwan, foto een week of zes geleden gemaakt

 

IN MEMORIAM  :  SANGWAN  + 9 augustus 2015  46 jaar

 

 

 

 

Hier en daar verschijnen al afbeeldingen van de Koningin die komende woensdag jarig is.

Er worden altaartjes met allerlei versieringen en bloemen bij gezet.

 

Wiet een van de meerdere "pleeg"vaders van Mapot, zoontje van een van de patiënten.

(hijzelf is niet hiv geïnfecteerd)

 

Zijn moeder heeft weinig grip op de jongen, ook al omdat zij steeds slechter gaat zien. Daarom ontfermen enkele mannelijke patiënten zich over hem om rol van de vader die uit beeld is te vervangen.

 

 

Mapot met zijn  "pleeg" grootvader.....

 

 

Hoewel de  beide benen van Chaay flink zijn gehavend (uit het verleden) is het linkerbeen het been dat juist van de spalk is ontdaan na genezen te zijn van een val op de gladde vloer zes weken geleden. De breuk was net onder de knie.

 

 

Vandaag was er bezoek van een grote groep monniken, de zaal was volledig oranje gekleurd.

 

Wat onwennig en verlegen lopen de jonge monniken rond.

 

 

Een paar jonge nonnen bewonderen de tekenkunst van Pon.

 

Zoals altijd wordt er met veel interesse bij  het bed van de tekenende Pon door bezoekers stil gestaan.

Met het tekenen van portretten, meestal van de koning doet Pon goede zaken met de verkoop ervan.

 

Omdat Pon linkszijdig verlamd is kan hij zijn potloden niet zelf slijpen, dat vertrouwd hij toe aan mij.

Gisteren hebben ze de weg door het veld naar de tempel met een schuiver wat meer begaanbaar gemaakt.

De morgen ervoor kwam ik met bemodderde schoenen en voeten in de tempel aan. Al slippend en schuivend moest ik me op mijn brommer een weg banen over het pad, proberend in het spoor te blijven dat een enkele auto eerder had gemaakt, maar wat niet altijd lukte. 

 

 

Pakai op bezoek bij haar pupil Mea Dang.

Hevige diarree en hoestbuien verzwakken haar erg

Vandaag sprak Mea Dang de eerste keer met me over doodgaan.

 

Vanmiddag was de crematie van Naang. Hier nemen haar man (met pet) en Thong haar vriend hier in de tempel afscheid van haar.

 

Even wordt voor het afscheid nemen van de familie de lijkwade open gevouwen. 

 

familie neemt afscheid van Naang

 

Een allerlaatste groet aan Naang voordat de oven sluit......