Ze heeft een snelle, heel hoge ademhaling.
Wat later wordt ze aan de zuurstof gelegd, maar trekt telkens het slangetje uit haar neus.
Tiboa is veel aan haar bed, duwt steeds weer de zuurstof verbinding terug in haar neus, welk ze uiteindelijk toestaat. Tegen beter weten in zegt hij dat het goed gaat, tenzij hij het op een andere manier bedoeld, (dat ze niet lang meer hoef te lijden) kan ik het geloven.
Dit staat er nog altijd te lezen bij de ingang van het hospice, gelukkig geldt het niet voor mij.
Ben ik dan inmiddels misschien een van hun geworden?
Ook in bed 22 bij de andere oudere vrouw Chavee gaat het niet goed, slechts hele kleine slokjes kan ze nog drinken, en dan nog verslikt zij zich vaak. Ze mist de kracht om het vele slijm op te hoesten.
In bed 11, is de laatste nog lege plek van het hospice, de zeer de jonge man Sitipong opgenomen. Fysiek ziet hij er nog goed uit, maar het virus heeft zijn hersenen behoorlijk aangetast. Hij is nauwelijks aanspreekbaar en zijn ogen gaan heel onrustig alle kanten op, slaat met zijn armen en wringt zich over de matras naar alle richtingen van het bed. Drinken gaat nauwelijks, eten gaat helemaal niet.
Ik probeer hem op zijn gemak te stellen, maar daar zal meer tijd voor nodig zijn.
Tongsi
Er is niet veel wat niet eetbaar is voor de Thai van wat buiten groeit. Met zorg worden de stampers van deze bloemen gescheiden om ze als groente te koken en te eten.
Volgens Pakai is het een delicatesse.
de altijd even vriendelijke Manut van 25 in de tbc ruimte
Ondanks haar halfzijdige verlamming, altijd in de weer, hier is ze met haar was bezig.
haar stralende lach is haar handelsmerk....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten