vrijdag 7 februari 2014

Beste mensen.

EINDELIJK!!

Na meer dan een week verstoken te zijn van behoorlijke internet verbinding kan ik eindelijk iets van me laten horen.

woensdag 29 jan.
Na een heel goede vlucht van elf uur, met weliswaar een slapeloze nacht met KLM aangekomen op Suvarnabhumi airport Bangkok met een zeer milde temperatuur.
Na nog eens een twee en een half uur durend autoritje noordwaarts in LopBuri aangekomen.
Koffer uitgepakt en mijn kamer in het guesthouse in orde gebracht, een douche en een uurtje slapen.

donderdag 30 jan.
Ik word om zes uur wakker van geknal van vuurwerk,(morgen Chinees nieuwjaar)
Mijn brommer laat het af weten, ik krijg hem met geen mogelijkheid gestart. Dan maar een brommer taxi, ik wil NU naar de tempel.
Het weerzien met de mensen in het hospice is altijd weer een feest.
Van alle kanten word ik geknuffeld en hartelijk begroet.
Ik moet weer wennen aan hoe smerig alles is.
Het is voor Thai begrippen fris ongeveer 27 graden, meerdere patiënten hebben daarom een muts op.

 Walob

 Sitikan van bed 3 heeft muts en capuchon op.
Later in de middag loopt de temperatuur op tot 31 graden.


Ik schrik van de kaalgeschoren Supata die er heel slecht uitziet.

Supata

 

 Ook Wirai heeft behoorlijk ingeleverd.

 Wirai

 

De deuk in haar schedel lijkt nu nog dieper nu ze zo vermagerd is. Ze eet geen vast voedsel meer en vraagt de hele dag naar Tiboa.

Anan

 

Zo trof ik Anan aan, gelukkig kan hij wat later weer lachen toen ik me een tijdje met hem had bezig gehouden.

 

lachende Anan

 

Sirichai die vorige keer in de tbc ruimte lag, ligt nu naast Anan. Ik zie aan zijn manier van kijken dat hij nu heel slechtziend is, hij klaagt aanhoudend over pijn in zijn benen en rug.

Ik verneem dat Rugrok van bed 10 een paar weken geleden is overleden.

 

foto: Rugrok verleden jaar augustus

 

Helga de Duitse vrijwilliger is er ook weer.

 Helga vertelt me dat er vorige week drie patiënten zijn overleden.

Jammer. de zo mooi genezen decubitus wond aan de stuit van Tanin is weer helemaal open, gelukkig heb ik op het laatste moment voor mijn vertrek via internet een paar dozen speciale pleisters, na een

mailtje van Mami kunnen bestellen. Deze kosten wel bijna een tientje per pleister maar ze doen wonderen en kunnen enkele dagen blijven zitten. Tanin is de enige patiënt van vorige keer in de tbc ruimte, er liggen nu een paar "buiten" patiënten in de overige bedden. Meer patiënten dan vorige keer zijn incontinent, wat extra werk geeft.

 

 

Vrijdag 31 jan.

Chinees nieuwjaar.

 

 

 

 

Lekkernij behorend bij chinees nieuwjaar: gestoomde, gepureerde kleefrijst, gezoet en kokos toegevoegd, verpakt in een bananenblad.

 

De nieuwbouw is in volle gang, maar het zal nog wel een hele poos duren eer het nieuwe hospice betrokken kan worden.

 

 

Het valt me op dat de zusters post nauwelijks bemand is. Nog geen enkele keer heb ik gezien dat de vloer gedweild werd. Het plafond zit vol spinnenwebben.

 

Bij gebrek aan bruikbare bloemen in de tuin pluk ik een paar mooie bladeren, ook heel decoratief dacht ik. Een beetje groen fleurt ook goed op.

 

 

Ram en Suthat,

Gezworen kameraden.

Ram lag vorige keer nog in het bed naast Suthat. Nu is hij zover opgeknapt en zorgt hij zowat de hele dag voor Suthat. Zelfs verschoont hij bij deze de pamper.

 

Mijn eerste "overlevings "pakket wordt me aangereikt door de manager.

Het bevat allerlei toiletartikelen. Handig om elders weer uit te delen.

 

zaterdag 1 februari

 

Vannacht zowat de klok rond geslapen! Niet echt een uitzondering, maar het heeft me wel goed gedaan!