donderdag 24 januari

Vanmorgen schrok ik toen ik de tbc ruimte binnen kwam en Rugsuriyan zag liggen.Uitpuilende ogen, aan de zuurstof en nauwelijks aanspreekbaar. Toch wilde hij later wat drinken al ging dat in het begin heel moeizaam. Nilong was met de telefoon van Rugsuriyan in de weer, die hij niet geopend kreeg.
Ik begreep dat hij dat hij de familie op de hoogte wilde stellen van de situatie.
Later in de ochtend was zijn moeder er al,die net binnen kwam toen ik met hem bezig was.
Ze maakte me duidelijk dat ze twee zonen heeft. Rugsuriyan is 21 jaar.
Toen ik even later weer terug kwam, was ze al weer weg.

                                                                       Rugsuriyan  (vandaag)

Rugsuriyan (een paar dagen geleden)

 

Ook blinde Somchai in het bed ernaast heeft de laatste dagen flink ingeleverd.De inhoud van zijn inco was meer bloed dan ontlasting. Het lijkt alsof hij steun zoekt,telkens als ik bij hem ben pakt hij me stevig vast en laat me bijna niet meer los. Ik vraag aan een van de zusters medicatie voor zijn mond, die van binnen helemaal wit ziet van schimmelinfectie. Omdat hij steeds naar melk vraagt,laat ik hem sojamelk drinken.Ook vraagt hij steeds weer om een Jadom (eucalyptus snuif kokertje)

                                                           Somchai (enkele weken geleden)

                                                            Somchai     (deze week)


Net als Kè klaar is met het vegen van het terrein onder de grote (Boeddha) bomen.komt er een zuchtje wind en ligt alles weer bezaaid met bladeren.Al vanaf dat ik hier ben heeft het nog niet geregend en is alles kurkdroog. Vandaag is het ook bijzonder warm.

Ram van bed 32 vraagt om een massage voor zijn pijnlijke arm.
Sunisa heeft al twee dagen hevige buikpijn.Ik heb een tijdje bij haar gezeten en mijn handen op haar buik gelegd.Na zo,n tien minuten toen ze in slaap gevallen was ben ik stilletjes vertrokken.

In het "reservebed", bed 31 is een patiënt (nog een Somchai) komen te liggen die hier jaren geleden verbleef. Hij vertrok indertijd uit het centrum omdat het goed met hem ging.Nu is hij met neurologische problemen weer opgenomen. Zijn vriendin houdt trouw de wacht bij hem.
Ook Winay zag ik weer, (met een lange paardenstaart) ook hij was zo,n vijf jaar geleden hier en verblijft nu op de mannen afdeling van de vierde verdieping.

Liet ik een dezer dagen een foto zien van bloederige wond in het gezicht van Kotaya
Nu heeft hij ook zo,n wond op zijn borst.Het is net of er gaten vallen in zijn lichaam.

Vandaag werd ik verwend met twee mooie, van Afrikaantjes geregen, bloemkransen.
Eerst kwam Nilong er met een aan en later ook de vleiende Na.

Gisteren duwde een bezoeker me meerdere briefjes van 1000 baht in mijn handen.Ondanks mijn protest stond hij erop ze aan te nemen.Ik heb ze meteen doorgesluisd naar de hoofdzuster.
Later dacht ik ze misschien beter zelf aan de patiënten te hebben besteed.

Mami had vandaag een vrije dag.Ze was gisteren erg moe,zodat ik erop aandrong vandaag vrij te nemen.Na enig protest heeft ze toch ingestemd.
Morgen neem ik vrij en heb vanavond al de was gedaan zodat er morgen na het boodschappen doen en een bezoek aan mr.Samrid misschien weer eens wat tijd is om mijn leesboek (Simon) ter hand te nemen,welk ik al twee weken niet heb ingekeken.