4 januari 2013, aankomst LopBuri

...20 minuten vroeger als schema aangaf, na een voor mijn gevoel omgevlogen 11 uur vliegen op Suvarnabhumi airport nabij Bangkok aangekomen (voor de 22ste keer). Ja, ondanks dat ik geen oog heb dicht gedaan vannacht een zeer voorspoedige vlucht. Daarom nog even moeten wachten op mijn afhaler, Wi de gastvrouw van mijn pension.

Onderweg naar lopBuri genoten van de prachtig bloeiende bomen langs de weg.

Na aankomst in mijn guesthouse, mijn boeltje uitgepakt, gedoucht en daarna een uurtje plat.

 

De temperatuur is zeer aangenaam zo,n 28 graden schat ik.

5 januari
Eerste werkdag.

Ik ben nog een heel stuk van het hospice af als Thanit me al geschoten heeft en me met zijn manier geluiden maken bij de anderen aankondigt (Thanit mist door een CVA zijn spraakvermogen)
Een zeer warm onthaal valt me ten deel, ik voel me bevoorrecht dit te mogen ondergaan.
Veel bekende gezichten,soms beter uitziend dan bij mijn afscheid in september,andere veel slechter dan vorige keer.
Alsof ik gisteren nog aanwezig was komt Pakai met de mededeling dat Sanan eergisteren is overleden.
Wi verteld me later dat hij in een stukje fruit gestikt is, eer dat iemand in de gaten had wat loos was was het te laat.
Veel patiënten hebben erg lang haar, mannen met lang niet geschoren baarden. Later valt me op dat dat de boel wel erg smerig is. Als ik mijn handen wil gaan wassen komt Na snel de wasbak schoon maken.
De eerste dag is grotendeels opgegaan aan goede dag zeggen en haar knippen en scheren.

 

                                               IN MEMORIAM:  SANAN   + 2 januari 59 jaar

 

Deze voor Sajan zo  kenmerkende foto. Maanden lang hield hij het inmiddels pikzwarte kerstmannetje dat ik voor hem maakte bij zich. Zelfs bij het slapen en eten bleef hij het vasthouden...

                                               Getekend portret van een nog jonge Sanan