donderdag 17 jan.

Vanmorgen zei Narat van bed 24 me nog vriendelijk goede dag.Nu ligt hij al uren depressief met zijn hoofd onder de deken.

 

Narat

 

 

 

Deze "buitenpatiënt" ondergaat met veel pijn maar met geduld de verzorging van de infectie aan zijn gezicht. Door zijn lage weerstand (aantasting van het immuunsysteem door zijn hiv status) geneest de wond zeer langzaam of niet. Elke morgen op de afgesproken tijd ondergaat deze pijnlijke verzorging. Hij vond het goed dat ik deze foto van hem maakte.

Jakit

 

Gelukkig zijn er ook goede voorbeelden neem bv Jakit, in augustus lag hij in de tbc ruimte.

Nu staat hij als poortwachter aan de gate van het centrum en groet me enthousiast als ik s,morgens aankom.Hij heeft lang gehoopt dat hij terug naar de thuissituatie kon maar dat zat er waarschijnlijk niet in.

 

 

Het duurde even voordat Pon (van bed 17) aanstalte maakte om te beginnen aan het natekenen van het portret van Jan Straatman van de foto die ik hem gaf. Ik denk dat hij een tijd niet getekend heeft hij lag veel te slapen en zag ik hem weinig buiten zijn bed.Zijn gezicht is ook meer ingevallen en bij het masseren voelde ik dat zijn bokser spieren flink zijn afgenomen.

 

De speciale pleisters voor decubitus wonden die ik mee nam uit Nederland zijn maar net groot genoeg om de doorlig wond van Rugsuriyan te bedekken.