zaterdag 23 december 2017

Dit was vroeger het beeld van hoe de hele omgeving deze tijd van het jaar er hier uit zag, een en al zonnebloem velden. Jammer dat dit nu veranderd is in saaie maisvelden. Enkel dit perceel laat zich van zijn "zonnige" kant zien.
Op de achtergrond is te zien hoe dor het is, door de droogte was er een paar dagen geleden brand op een van de heuvels. Bij ons op het terrein stond de brandweer te posten voor als het zou overwaaien.

Het is afgelopen week een paar dagen heel erg koud geweest, voor Thai begrippen. De temperatuur daalde tot 17 graden, wat heel koud is voor de Thai. Mutsen, sokken Jacks, truien, dubbele dekens, alles wat maar enigszins tegen de kou beschermt werd aangetrokken. s,morgens maakte ik voor de liefhebbers warme chocolademelk. Vanmiddag was de temperatuur weer normaal, zo'n 33 graden.

Faay is helemaal ondergedoken onder haar deken.

Een van deze ochtenden zag ik Ying en Phat met een gekookte varkenskop in de weer. Met afgrijzen heb ik hen even gevolgd. Ze probeerden uit alle macht een paar wierook stokje in de kop te steken. later zag ik dat ze hem mooi met de pootjes ernaast geschikt, hadden opgesteld om te offeren.

Vanmorgen is Chaay van bed 60 overleden. Ik liep naar zijn bed, wilde hem scheren en zag dat hij overleden was. Chaay was niet terminaal, maar vannacht ging het schijnbaar plots slecht met hem en moest hij zuurstof hebben.

                                         De eenvoudige witte kist met de overleden Chaay.

                        Een papiertje met enkel alleen zijn naam, overlijdens datum en tijd  en zijn leeftijd.
                        wordt op de kist geplakt.

                                IN MEMORIAM : CHAAY  + 23 december 2017  45 jaar.

Er is gisteren een nieuwe patiënte in bed 20 gekomen. Fhon is er slecht aan toe. Ik heb nog niet echt contact met haar kunnen maken, omdat ze merendeels slaapt.

Ik weet niet van ik van de situatie met Tanawat moet denken. Het is een schommel tussen hoop en vrees. De ene dag zie ik hem van alles eten en met zijn telefoon bezig, denk ik dat gaat de goede kant op. Eergisteren had hij zelfs geen diarree. Vandaag was het weer helemaal mis, vroeg me de zuurstof aan te sluiten en lag weer tot zijn schouders in de diarree. Hij vroeg me ook om zijn benen te masseren en zelfs nu het niet meer koud is om een warme kruik. Tot mijn verwondering kreeg ik deze week voor het eerst een dank je wel van hem.

Ik hoop dat ik snel verlost wordt van de vreselijk, brandende en pijnlijke jeuk. Volgens Wi de verpleegster is het Hives, Netelroos. Ze gaf me medicatie om de jeuk te onderdrukken, maar die helpt geen moer. Ik heb vannacht heel slecht erdoor geslapen. Zonder laken was het te koud, met laken begon het branden nog erger. Koelende poeder hielp slecht een paar minuten.

Als tussendoor toetje maakt Miau "Loti" een flinterdun soort koud flensje met daarop een soort zoet spinsel (ook al in dezelfde groene kleur ), dat tot een rolletje wordt gevormd.

Donderdag was er een grote groep jonge Filipijnse verpleegkundigen die in Thailand werken op bezoek.
Ze maakten ook muziek en zongen kerstliedjes om de patiënten te vermaken. Heel sympathiek allemaal. Daardoor liet ik me weer strikken voor een interview. Jammer dan toch dat er uiteindelijk ongevraagd "reclame" moet gemaakt worden voor het Christendom door het uitdelen van een soort gebeden boekje aan de patiënten.