Vanmorgen moest ik behoorlijk mijn handen aan het brommerstuur houden, dit vanwege heftige rukwinden. Gisteren daar integen moest ik me een weg banen door de modderstromen op de veldweg, veroorzaakt door het hevige onweer en hoosbuien de nacht ervoor (die dag ervoor was het zo heet, alsof er vuur uit de lucht viel). Zelf dikke stenen en stronken van maisplanten lagen op de weg verspreid. Normaal gesproken moet je al opletten voor kuilen en scheuren in het asfalt die net iets breder dan de voorband van een brommer. Je moet er niet aan denken daar met je voorwiel in terecht te komen.
Net als vorige week een hele colonne van dienstplichtige militairen op bezoek. In groepen worden ze door ladyboy Ead, (die rondleidt en uitleg geeft), door de ziekenzaal geloodst. Sommige hebben echt belangstelling en zien het niet alleen als een verplichting hier te zijn, maar spreken ook patiënten aan. Een groepje komt om mij heen staan als een van hen mijn durft aan te spreken. Zoals gewoonlijk wordt mij gevraagd waar ik vandaan kom.
Oad de nieuwe patient in bed 16.
Zij heeft grote open wonden op beide benen, die heel slecht verzorgd waren, toen ze binnen kwam.
Ik mis Nai al een paar dagen, de Birmese patiënt met het
blaasstoma. Hij zou naar het ziekenhuis zijn hoor ik, maar kom niet achter de reden van de opname. Ik hoop dat zijn urinestoma verwijderd mag worden.
In bed 17 Kittipan die een grote doorlig wond aan zijn rechterheup heeft. Jammer genoeg zijn de anti decubitus pleisters die ik meenam uit Nederland niet groot genoeg. Het is heel moeilijk hem te verzorgen, hij kan zijn benen niet van elkaar krijgen, dus een luier aan doen en een onderbeurt geven gaat heel moeilijk.
Ram is een harde werker, zelf ook patiënt, maar oersterk. Met groot gemak tilt hij patiënten in en uit bed. Hij is de hele dag in de weer.
En dit het toetje, gepocheerde eieren in een zoete saus.
(hoe krijgt men het bedacht, ik heb het niet geproefd)
Luchtmatras tegen het doorliggen.
Ik heb er in de loop van tijd een paar kunnen aanschaffen van donatie geld. ( bedankt donateurs !!)
Ik heb vandaag een luchtmatras voor Pon gevraagd. Ik zag bij het verschonen van zijn luier een bijna doorligwond op zijn stuit.
Pon die zijn luier altijd zelf verschoond ondanks zijn halfzijdige verlamming kan dit door zwakte niet meer zelf doen. Met moeite kan hij zelf nog overeind gaan zitten om te eten.
Gisteren werd Dha, (zij lag vorige keer in bed 16 en omdat er nu iemand anders ligt dacht ik dat het met haar weer beter gaat.) vanuit de ziekenzaal waar ze aan een infuus werd gelegd terug naar haar huisje gereden.
Dha is er zo slecht aan toe dat ze haar laatste dagen in haar huisje bij haar man en dochter wil zijn.
De bond van Pakai drinkt liever Grenadine dan water. Wellicht dat hij daardoor zo goed muizen vangt, wat een echte plaag is hier. 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten