Gisteravond is heel plotseling Wisit overleden, patiënt in bed 39 op de bovenzaal.
Ik hoorde het vanmorgen bij het aankomen in de tempel en zag een intens droevige Piem, zijn vriendin. Ik kom er niet achter wat de oorzaak is, gisteren was er nog niets aan de hand.
Toevallig vertelde Piem me de dag ervoor de relatie weer eens uit is.
Wisit is zo lang, zo uitzonderlijk lang voor een Thai, dat hij niet in de kist paste. Zijn hoofd moest helemaal met de kin naar de borst gebogen worden. Een paar dagen geleden liet hij op zijn Facebook pagina nog een song horen met zijn onafscheidelijke gitaar.
Een lang gesprek met Chat, die zijn verhaal over zijn overleden partner kwijt wil. Hij laat me foto,s zien van de indrukwekkende begrafenis.
Nai is verlost van zijn katheter. Hij verblijft niet meer in de ziekenzaal. Ik zag dat bij alweer wilde gaan werken in de opslagruimte.
Ik kon het niet na laten hem te zeggen dat hij rustig aan moest doen met tillen.
Vanmiddag was de crematie van Dha. Onverwacht een uur eerder dan oorspronkelijk was gepland.
Een enorme belangstelling, nooit eerder telde ik veertig mensen bij een crematie hier. Ook het grote aantal monniken, ik dacht zeven, heb ik lange tijd niet meer meegemaakt.
Ik hoop dat de dood ons nu even met rust laat. Vijf overledenen in tien dagen hakt er erg in.
Toevallig vertelde Piem me de dag ervoor de relatie weer eens uit is.
Wisit is zo lang, zo uitzonderlijk lang voor een Thai, dat hij niet in de kist paste. Zijn hoofd moest helemaal met de kin naar de borst gebogen worden. Een paar dagen geleden liet hij op zijn Facebook pagina nog een song horen met zijn onafscheidelijke gitaar.
Een lang gesprek met Chat, die zijn verhaal over zijn overleden partner kwijt wil. Hij laat me foto,s zien van de indrukwekkende begrafenis.
Nai is verlost van zijn katheter. Hij verblijft niet meer in de ziekenzaal. Ik zag dat bij alweer wilde gaan werken in de opslagruimte.
Ik kon het niet na laten hem te zeggen dat hij rustig aan moest doen met tillen.
Vanmiddag was de crematie van Dha. Onverwacht een uur eerder dan oorspronkelijk was gepland.
Een enorme belangstelling, nooit eerder telde ik veertig mensen bij een crematie hier. Ook het grote aantal monniken, ik dacht zeven, heb ik lange tijd niet meer meegemaakt.
Ik hoop dat de dood ons nu even met rust laat. Vijf overledenen in tien dagen hakt er erg in.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten