Donderdag 6 april 2017

Tussen de bedrijven door probeer ik hier en daar wat schoon te maken wanneer ik iets wel heel smerigs tegen kom. Vanmorgen maakte ik een voorraadrek schoon, (dik onder de muizenkeutels),  en wilde enkele omgekeerde metalen bekers verplaatsen, sprongen er twee dikke muizen langs mijn oren. Met een gil liet ik alles uit mijn handen vallen. Je had de patiënten een moeten horen lachen.

Maandag is Nai terug uit het ziekenhuis van Lopburi gekomen. Ik had juist de gegevens opgevraagd waar ik hem kon vinden om hem op te zoeken.
Hij is inderdaad van het stoma af en heeft nu een blaaskatheter. Hopelijk voor korte duur.
De anders zo stoere Nai is heel aanhankelijk geworden.

Een aap veroorzaakte een paar uur stroom storing door een kabel los te trekken. Hij heeft het met de dood moeten bekopen. Kun me je voorstellen dat met die warmte alle ventilators bij de bedden uitvallen. Een paar patiënten die er teveel last van kregen zijn in een rolstoel buiten gezet.

Nog steeds had Pon vanmorgen de beloofde airmatras nog niet. Ik ben nog eens gaan vragen, toen eindelijk vanmiddag aanstalten gemaakt werd deze voor Pon te gaan plaatsen. Ik zag vanmorgen dat hij nu ook op de heupen decubitus heeft, die ik met Sudo crème probeer tegen te gaan.

Pon in betere tijden.

Gisteren was zijn moeder en nog twee dames op bezoek. Ik heb hen in al de jaren dat Pon hier verblijft nooit eerder bij hem gezien. Het past me niet maar voelde toch wat boosheid bij me boven komen. Ze begonnen het hele bed met alle tekenspullen en schildersezel weg te halen.
Mijn hart kromp in elkaar. Ik weet dat hij niet meer aan tekenen toe komt, maar dit deed toch wel erg pijn. Gisteren vroeg Pon mij om hem overeind te helpen, hij wilde perse  rechtop zitten om te eten, maar telkens verloor hij zijn evenwicht en viel hij terug op zijn kussen. Een keer viel hij met zijn hoofd tegen de bed stang. Hij probeert koste wat koste te eten, vanmiddag vroeg hij me voor koawniouw (kleefrijst)

Toom de ladyboy van de bovenverdieping is gisteren naar de vrouwen afdeling naar beneden gebracht. De hoge koorts die eerst met paracetamol een beetje moest zakken eer zij gewassen kon worden. Haar lange haren plakte tegen haar hoofd, haar kleren drijfnat van transpiratie, dik gezwollen voeten van het vocht.
Samen met  Dolidee heb ik haar gewassen. Ze was erg blij met het resultaat, dat was ook duidelijk te zien.

Er was voor het avondeten nog net even tijd om Sangwan een schoonheid behandeling te geven. Ze was tijdens het inwerken van het masker zo diep in slaap gevallen dat ze niet wakker werd toen ik het afwaste. Een groepje meiden die net een bezoek brachten stonden vol belangstelling te kijken.

Foto van Sangwan bij een eerdere behandeling.

Gisteren, terwijl ik bezig was had een van de honden me te pakken. Zo vanuit het niets, niet op mij blaffen of iets, beet hij in mijn knie. Gelukkig alleen een schaafwond door mijn broek heen. Heb het toch maar even met alcohol schoon gemaakt.

Vanmiddag toen ik zat te eten kwam Yuj even bij me staan praten, liet me foto,s zien van de paar afgelopen dagen van zijn ernstig zieke vrouw Dha. Normaal werkt hij als vrachtwagen chauffeur voor het project, maar nu de situatie zo zorgelijk is durft hij niet van huis. Ze is niet meer aanspreekbaar. Ik had graag nog afscheid van haar willen nemen, maar dat is er vanmiddag niet van gekomen. Wellicht is dat morgen te laat.