Gistermiddag bereikte ons vanuit het King Narai ziekenhuis in LopBuri het bericht van overlijden van Kayson waar hij de dag ervoor in zwakke toestand vanuit het hospice was overgebracht.
Ik was bezig met een massage voor Thanit, die in het bed naast dat van Kayson
(bed 2) ligt toen plotseling een paar helpers kwamen aanstormen richting het bed van Kayson met de mededeling dat hij is overleden. In een mum van tijd werden alle spullen van Kayson in zakken en dozen gestopt en werd het bed afgehaald. Het bericht kon nauwelijks tot me doordringen. Ik was beduusd door het bericht, maar ook door deze bliksemsnelle handeling. Hier en daar werd een beetje ironisch door andere patiënten gereageerd en hoorde ik gniffelend zeggen "wie is de volgende"
Het fotolijstje met de foto waarop hij met Poo Paiya (een bekende Thai filmster of tv bekende die hier in mijn vorig verblijf op bezoek was) opstaat, dat ik de vorige week voor hem inlijstte kon ik nog net van de rigoureuze opruiming redden.
Ik vermoed dat ze zijn situatie hier hebben onderschat, jammer dat hij niet hier heeft kunnen overlijden, een voor hem minder eenzame en anonieme omgeving dan in dat ziekenhuis.
Ik heb de kans niet gekregen hem daar nog te bezoeken en afscheid te nemen.
Ik kan me herinneren toen hij voor de amputatie van zijn tweede onderbeen (anderhalf jaar geleden) ook in het ziekenhuis lag hoe blij hij was met bezoek
Kayson en Poo Paiya
Een bezoeker smeekte me vandaag geld aan te nemen toen hij langs kwam terwijl ik Kitti masseerde. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat ik dit werk vrijwillig deed en daarom geen geld aanneem. Hij bleef echter aandringen " je moet toch ook eten " opperde hij. Toen ik zei dat ik het wel aan de patiënten wilde besteden stopte hij een briefje van 500 bath (ongeveer 12 en een halve euro) in de borstzak van mijn shirt.
Vanmorgen nog vóór zes uur werd ik gewekt door allerlei geluiden van buiten. Af en aan rijdende auto's, draaiende motoren en druk pratende mensen. Toen ik na even heb liggen luisteren ging kijken zag ik in feestelijk geklede mensen rond lopen bij de overburen. Mannen in chique traditionele Lopburi kledij en dames in kleurrijke, wapperende avondjurken en diep uitgesneden decolletés. Uit mijn ervaring wetend dat het dan om een bruiloft gaat die hier al heel vroeg op de dag van start gaat.
Even heb ik staan kijken naar dit feestelijk gebeuren en toen de laatste auto vertrokken was en de rust weer gekeerd nog even terug naar bed gegaan.
Al een paar keer is me door een lezer gevraagd wat een ladyboy is.
Om eerlijk te zijn weet ik het ook niet precies. Voor mij is op de eerste plaats een mens een mens en maakt zijn geaardheid niet uit. Wat ik weet is het dat het vaak jonge mannen betreft die er de voorkeur aangeven vrouw te zijn in een mannenlichaam ze gedragen zich vrouwelijk, laten zich als vrouw aanspreken en gaan vaak vrouwelijk gekleed, al of niet met bh (wat hen onderscheid van homo mannen). Ze vallen wel op mannen. Enkelen hier hebben ook een relatie met een man,(wat die mannen dan weer zijn, homo of hetero, zou ik niet weten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten