vrijdag 15 januari 2016

donderdag 14 januari 2016

Gisteren was de crematie van Kayson.
Al een paar keer had ik geïnformeerd of deze misschien al had plaats gevonden, had me zelfs al ervoor bij de manager gemeld. Hij zou me op de hoogte houden beloofde hij me.
Inderdaad werd ik s' morgens door een medewerker aangesproken dat de crematie om tien uur zou plaats vinden.
Ondanks dat Kayson al twee jaar hier verbleef waren er slechts drie mede patiënten aanwezig bij de dienst.
Toen ik mijn gebruikelijk takje Bourgainvillea bij hem legde zag ik dat de doek waarin hij gewikkeld lag helemaal vol bloed zat. weer zo'n nalatigheid van het ziekenhuis waar hij is overleden. Het kan natuurlijk gebeurd zijn tijdens het vervoer naar de tempel hier, maar dan nog is hij niet goed afgelegd. ik heb de foto dan ook moeten retoucheren om hem te kunnen tonen.

 
afscheid van kayson


 
omdat ik aanwezig was eer dat de monniken hadden plaats genomen heb ik deze foto van de crematie/gebed ruimte gemaakt.


Door de jongen die de crematie leidde werd ik gevraagd de kaarsen op het altaartje aan te steken.
 
 
 
 
Nee, deze verenpracht toonde hij niet voor mij. Buiten beeld staat een vrouwtje rustig uit een bakje voer te eten en heeft geen belangstelling voor deze opdringerige heer.
 
Maandag had ik een vrije dag en ben ik na een massage in Wat Shipa naar de naast gelegen dierentuin gegaan om even bij te komen van mijn massage.
Het onderhoud en zoals de kassa bezetting wordt door dienstplichtige militairen verricht.
Het is een verwaarloosde boel, maar de rust (er waren nauwelijks bezoekers) deed me erg goed en gelukkig was er één koffiestalletje open.
 
 
 
en alles heeft ook een keerzijde, ook mooi dit bijzondere lijnen spel.
 
Eindelijk ook de rammelende ketting van mijn brommer laten bijstellen en ook maar even de olie verversen en banden op spanning laten brengen, zo kan ik weer een tijdje voort.
Zo vliegt een vrije dag snel om.
 
Gisteren is een nieuwe patiënt in bed van 13 gekomen. Een wat oudere vrouw die een voedingssonde heeft, Ze sliep bijna de hele dag. Toen ik haar iets wilde laten drinken zag ik dat haar mond vol schimmelinfectie zat. Met moeite dronk ze een paar slokjes.
 
s' Middags werd er nog een nieuwe patiënt, een wat oudere man, door zijn vrouw binnen gebracht. Na een hele tijd met de verpleegster hebben zitten praten in de ruimte naast de ziekenzaal zag ik de man huilend rondlopen. toen ik hem wilde troosten begon de vrouw ook te huilen. Onwennig zat hij later met zijn schoenen aan en zijn rugzakje om op zijn bed.
 
Patiënt Ram is van een paar dagen bezoek aan thuis weer terug. Het was een prachtig gezicht hoe hij binnen kwam lopen. Fier, borst vooruit, straalde met een brede glimlach achter zijn macho zonnebril en droeg de Trendy broek die ik hem laatst gegeven had.
Duidelijk zichtbaar was dat de paar dagen thuis hem goed gedaan hadden.
 
 
 Vandaag is Ploy weer naar het ziekenhuis, zou het weer een opname worden?
Ik heb Nuth (ze wordt hier Jaay wat grootmoeder wat betekend genoemd) de nieuwe vrouw in bed 13 haar haar geknipt, althans dat wilde ik, maar ze stonden erop dat ik haar kaal scheerde.
 
Een paar dagen geleden moest Faay kalmerende medicatie krijgen, ze liep hysterisch en schreeuwend over het terrein, een beetje akelig om te zien hoe ze buiten zinnen was. Vandaag was dat weer met een andere vrouw aan de hand. toen ze gisteren buiten zat te huilen en ik vroeg wat er aan de hand was kwam er een stortvloed van woorden, waaruit ik opmaakte dat ze onenigheid had met iemand. Na een paar uur geslapen te hebben liep ze een beetje suffig rond.
 
Terwijl ik Anan op zijn zij hou, (met zijn gezicht naar mijn kant gericht) zodat Lang zijn ontlasting kan halen aan de andere kant van het bed, voel ik plotseling dat Annan mijn sandalen onder plast. Ik spring voor zover dat gaat opzij, want ik kan Annan niet loslaten, voel ik ook mijn broek nat worden. Een lachsalvo van Pakai en Path die net langs komen en mij de urinestraal zien proberen te ontwijken. Annan is zich van geen kwaad bewust en kijkt met verwondering naar wat gaande is.
 
De oudere man (Yotin) die gisteren nieuw kwam begint zich toch al wat meer op zijn gemak te voelen. Hij zat zag ik een hele tijd met Suthat te praten. Later sprak hij ook mij aan en vroeg onder ander waar ik vandaag kom. Hij spreekt een beetje Engels en is uiterst bescheiden.
 
Net zoals gisteren doe ik vandaag een "fruitronde". Gisteren waren er appels, vandaag mandarijntjes. Ik schil een hele kom en maak partjes en verwijder pitten, die ik onder de patiënten uitdeel.
De laatste dagen doe ik omdat het voor de niet mobile patiënten wat fris is een warme chocomel ronde. Annan ligt al gretig te kijken als hij ziet dat ik hem aan het maken ben.
 
 
 
 
 
 
 

Geen opmerkingen: