Piem heeft overigens haar draai gevonden in het rondleiden van gasten. ze is helemaal opgebloeid. Toen ik haar er laatst over sprak glunderde ze helemaal en zei dat ze zich happy voelt. Vandaag heeft ze een vrije dag dus kan ze lekker luieren, haar was doen en de gezichtsbehandeling ondergaan.
Eigenlijk zou ze haar bed hier in de ziekenzaal moeten verruilen met een huisje op het terrein. Dat zal in de nabije toekomst ook wel gebeuren denk ik.
Ik ben blij dat ik Ploy een bordje pap zie eten, zo krijg ze tenminste iets binnen.
Doch tien minuten later komt het bordje pap er weer uit. Ze is brood mager heeft geen energie en klaagt over pijn in haar rug, die ik af en toe voorzichtig een beetje probeer te masseren. haar situatie wordt erg zorgelijk.
Haar zoontje Mapot is met Wiet 2 dagen naar zijn thuis geweest, daardoor was het wel een stuk rustiger. Het lijkt erop dat Wiet en ook Phet die zich over hem ontfermen hem aan het voorbereiden zijn dat zijn moeder er niet meer zal zijn. Het is wrang om te zien dat de jongen nog nauwelijks naar zijn zieke moeder omkijkt en zij de energie niet heeft om zich met hem te bemoeien. Het jongetje is erg verwent door iedereen en zijn "stiefvaders" en kan ongelooflijk schreeuwen en krijsen als hij zijn zin niet krijgt. Het is volgens zeggen niet bekend om de jongen geïnfecteerd is. Ik heb van horen zeggen dat ze hem pas op dertien jarige leeftijd wil laten testen op hiv. Een biologische vader is nooit in beeld geweest.
Ik heb een foto proberen te maken van het gouden sieraad dat ik van de Abt kreeg tijdens het jaarwisseling feestje, maar krijg het niet duidelijker. Iedereen die hem vol bewondering zag wist me de naam van wat het figuur in het midden voorstelt te geven, maar ik ben de naam alweer vergeten
Annan en zijn onverzadigbare eetlust. Toch blijft hij broodmager. Ook dit gebakken stuk kip gaat er moeiteloos in.
Ik moet hem voor zichzelf beschermen om zich niet te laten overeten zodat hij aan het overgeven komt.
Ben gisteren van het schuin aflopende gladde tegelstoepje van het guesthouse gegleden. Gelukkig kwam ik goed terecht en doordat ik mijn rugzak om had niet op mijn hoofd terecht gekomen.
Al een paar dagen gaat het niet goed met Kayson, hij ziet er erg slecht uit en ligt de hele dag te slapen. Ik weet niet of het iets te maken heeft met zijn diabetisch zijn.
Twee jaar geleden heeft hij daardoor beide onderbenen moeten missen.
Bij uitzondering vroeg hij me vandaag zijn luier te verschonen, wat hij anders zelf doet. Hij zat tot aan zijn middel onder de diarree. Toen ik daar mee klaar was had hij tijd nodig om bij te komen, hij is doodop.
Alweer een slang in het portaal van het hospice, een van de vrouwen probeert met bezem en blik het beest te vangen, doch hij schiet in de rooster van een put.
Dit soort, een zilver witte, heb ik niet eerder gezien.
Tussendoor probeer ik weer twee blouses voor patiënt Wan passend te maken.
Zelfs XXL is haar te smal. Door er zijsplitten in te maken en plooitjes te laten vervallen probeer ik benodigde breedte te krijgen.
s' Avonds gaan eten in het restaurantje van Lek. Ze vertelt me dat ze gisteren met man en zoontje een auto ongeluk hadden. Zelf bleven ze gelukkig ongedeerd maar de auto is total loss.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten