Tussen de bedrijven door ga ik telkens even kijken bij Surat die stervende is.
Omdat ze doof is, is het moeilijk contact te maken met haar. Als ik haar aanraak, wat ik heel voorzichtig moet doen, want alles doet pijn, opent ze haar ogen en lacht ze. Zo voorzichtig mogelijk verschoon ik haar pamper, die volgens mij nog van gisteren is.
Ze vraagt telkens om ijsblokjes, die ik haar in kleine stukjes in haar mond laat glijden, waar ze dan op kauwt. De linkerkant van haar neus is helemaal weg. Het is niet meer mogelijk al haar wonden te verzorgen, de grote nieuwe onder haar kin bloedt, er is geen plek meer op haar lichaam heel.
Surat: ongeveer 6 jaar geleden
Afgelopen weekend was er hulp van drie studenten. Gisteren deden twee van hen als afscheid een traditionele klassieke Thai dans.
Ze hadden heel wat tijd nodig om zich op te maken en aan te kleden. Toen ze na twee en een half uur eindelijk klaar waren bleek de muziek het jammer genoeg niet te doen.
Met veel geduld en kundigheid maakt hij haar op....
Nadat hij dit eerst bij zichzelf heeft gedaan...
Een mooi lap gevouwen tot een prachtige broek....
Nadat hij zijn borstpartij met een opgerolde handdoek heeft opgevuld en de voorkant van zijn kostuum heeft dicht genaaid mag het resultaat gezien worden....
Klaar om eindelijk te beginnen.....
let op de handbewegingen....
na de dans die slecht tien minuten duurde...
Wi is erg terughoudend over de situatie van Sommai, de man die 2 weken geleden probeerde een eid aan zijn leven te maken met een messteek in zijn boerst.
Ze zegt dat ze ook niet weet waar hij ligt in het ziekenhuis van LopBuri. Misschien wil ze liever niet dat ik hem bezoek. Vanaf morgen is ze voor de rest van de week afwezig, ik zou niet weten wie me wel zou kunnen informeren
Wanneer ik de benen van een van de dames aan het masseren ben, vraagt een langs komende bezoeker of dat mijn vrouw is die ik aan het masseren ben.
Om vier uur als ik naar huis wil gaan en nog even bij Surat langs ga zie ik dat ze nu echt aan haar einde is. Ik kan onmogelijk nu weggaan en blijf bij haar. Zachtjes streel ik een nog gaaf plekje op haar hand, zodat ze voelt dat ik bij haar ben. Met haar linker oog geeft ze me driemaal een knipoog en sluit dan om zeven over vier, voor altijd, heel vredig haar ogen na een paar kleine zuchtjes......
IN MEMORIAM : Surat 47 jaar + 13 juli
afscheid van Surat
Geen opmerkingen:
Een reactie posten