Vanochtend voelde mijn rug enigszins beurs aan, voor mijn gevoel was hij vol blauwe plekken.
Het trok toen ik even bezig was gelukkig weg.
Omdat Anan niet uit zijn eigen drinken kan pakken en als hij al drinken krijgt aangeboden heel langzaam drinkt, krijgt hij te weinig vocht binnen.Marijke en ik maken geregeld een "drink ronde" bij de mensen die dat niet uit zichzelf kunnen,maar wij zijn er niet altijd. Ik probeer Anan te leren zelf te laten drinken met een tuit bekertje,het bekertje kan in zijn handbereik blijven zonder dat het knoeit.
Met zijn niet mobile linkerhand lukt het niet, rechts gaat net.
Met de tondeuse probeer is het hoofd van Salai kaal te scheren, wat door de korstige uitslag niet makkelijk gaat. Steeds zat hij zich op zijn hoofd te krabben. Zonder haren is de uitslag beter te behandelen.
Daarna maak ik een ommetje met hem in de rolstoel waar hij naar vroeg.
Maar moet dit vanwege de warmte kort houden. Er wordt door bezoekers die ons passeren wel erg opvallend en ongegeneerd naar hem gekeken.
Zo moest ik vanmorgen vragen aan een bezoekster toen ik hem aan het verschonen was om door te lopen, zodat ik zijn luier verder kon verwisselen waar ik mee gestopt was toen zij kwam aanlopen.
Ik had al een tijdje staan wachten maar mevrouw bleef rustig staan toekijken.
Het is vandaag weer erg benauwd, gisteren zou het zelfs 40 graden zijn geweest.
Gelukkig begint het bladerdak van de grote boom bij Pakai weer voller te worden en dus meer schaduw te geven.
Nog maar enkele weken geleden verloor de boom zowat alle blad. Na elk zuchtje wind konden de bladvegers hun lol weer op en opnieuw beginnen met vegen.
Vandaag werden de patiënten weer overladen met snoep door bezoekers.
Deze berg is van de bedden afgehaald en wordt gesorteerd en elders uitgedeeld.
Doch een stukje fruit, waar veel behoefte aan is is niet te bekennen....
(als ik bij Pakai een grote tros bananen koop en uitdeel is daar bijna iedereen voor te vinden,maar ook elk ander soort fruit hebben ze graag).
Het is me gelukt om via de hulpvaardige firma Medireva uit Maastricht anti-decubitus pleisters per internet te bestellen. Ze zijn onderweg naar een vriendin van Marijke in Amsterdam die binnenkort hier op bezoek komt.
Mijn oprechte dank weer aan de donateurs dat ik deze dure kompressen kan aanschaffen.
Nung heeft al een tijd zo erg de hik dat hij vandaag ervan moest overgeven.
Meerdere malen laten drinken met een dicht geknepen neus. Ik heb hem zelfs met bakken koud water overgoten om hem aan het schrikken proberen te maken.
Wat we ook probeerde,niets hielp.
Ik zie nu dat hij inslaap is gevallen dat hij niet hikt.
Tegen vier uur wordt de lucht donker, in de verte rommelt het al. Ik moet maken dat ik thuis kom.Marijke rijdt voor de zekerheid in Pakai,s auto mee. Vlak bij huis een paar flinke bliksemflitsen met enorme donder,maar het is nog droog. Tien seconden nadat ik van de brommer ben afgestapt barst een enorme bui los...kort maar heel krachtig....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten