Ik hoop dat ik ontzettend mis heb maar ik vrees dat Salai het niet gaat halen.
Ik mis de vechtlust bij hem en heb soms moeite met zijn lijzig stemmetje. Maar als ik dan zijn gewrichten zie, gezwollen en heel warm, zijn huid die er vandaag weer heel slecht uit zag dan heb ik natuurlijk makkelijk praten. Wil ik misschien niet zien hoe ziek hij echt is.
Anan van bed 34 is vandaag van het ziekenhuis terug gekomen. Terwijl ik zijn poep luier verschoon, plast hij het schone bed helemaal nat.Met een ongelukkige blik kijkt Anan me aan, met een grapje maak ik hem weer aan het lachen.
Ik ben vandaag niet aan masseren toegekomen, heb van hot naar her gerend (ook al omdat Marijke vrij was vandaag) en aan extra dingen niet toegekomen,terwijl de vier jonge Thai "vrijwilligers" de hele dag met hun mobieltjes in de weer zijn.
Ik dacht vanmorgen dat er een nieuwe patiënt in het bed van Kayson lag die in het ziekenhuis verblijft. Toen ik goed keek was het een van de jongeren die languit op het bed lag.
Ik had geen energie meer om naar het ziekenhuis te gaan zoals ik me had voorgenomen om Kayson en Ram te bezoeken.
Om zes uur als de airco op mijn kamer al een uur aan staat wijst de thermometer nog 38 graden.
Ik moet me dwingen om iets te eten en maak me een kopje champignonsoep dat uiteindelijk door het zoutige toch nog smaakt.
....en val ik vroeg in slaap,,,,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten