Gisteren durfde Boontom het aan om onder toezicht van Kè een half rondje om het hospice te maken. Wat wil zeggen, de achteringang uit en via de voordeur weer terug, toch zo,n veertig meter schat ik.
Boontom met zijn linkszijdige verlamming probeert toch met zijn krachteloze hand het looprek vast te houden, alleen dat al koste enige oefening. Kè is een kei in het motiveren van zijn pupillen, geweldig.
De nieuwe tondeuse die mijn broer Jo me heeft toe gestuurd werkt prima. Ik ben vandaag niet aan masseren toegekomen, de hele dag geknipt en geschoren.
Gisteren is Atid terug uit het ziekenhuis van LopBuri gekomen. Ze heeft de hele dag geslapen. Vandaag ging het beter, was ze wat meer aanspreekbaar.
Tinoy en Somsak bekijken de lijst wanneer ze op controle moeten in het ziekenhuis.
Ik tracht de bron van de penetrante, doordringende urinegeur in de tbc ruimte op te sporen. Ook al heb ik het shirt met opgedroogde gele kringen van urine sporen van Ee verschoond,de plastic van haar matras met alcohol schoon gemaakt, De lade waar Siritai zijn urinaal stalt gecontroleerd en de zak met gebruikte luiers van Jeerawadee weg gedaan,het blijft stinken
Welk een verwoestende uitwerking het hiv virus kan hebben op de hersenen, zie ik bij Jeerawadee. Elke dag raakt ze geestelijk verder achteruit.Toen ik haar vanmiddag wat vroeg, bleef het stil en keek ze als het ware dwars door mij heen. Ze is ook bijna niet meer te verstaan, Nilong kon ook geen wijs uit wat ze vroeg. Ze heeft al een tijd geen epileptische aanval gehad, maar liep ze vorige week nog met de rollator naar het winkeltje, dat lukt nu door haar wankel zijn volstrekt niet meer.
Ik had vandaag wat eerder willen stoppen, maar om tien over vier moet ik mij, terwijl mijn naam hier en daar nog geroepen wordt, los rukken om naar huis te kunnen gaan.
Om af te schakelen ga ik daar nog even in de tuin werken....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten