Ik kreeg nog net tijd om een toef bloemen te plukken. Ik had Helga van de afscheidsdienst een foto willen mailen, maar om terug te lopen om mijn fototoestel te halen was geen tijd meer voor.
Ook werd de lijkwade niet geopend, wat meestal wel het geval is. Jammer, omdat ik Sajan na zijn overlijden niet meer gezien heb en ik op een of andere manier toch een bewijs nodig heb dat hij is overleden. Er waren slechts drie medewerkers aanwezig, later schoof nog een patiënt aan. Toch was ik heel blij dat ik aan de korte, ingetogen plechtigheid heb kunnen deelnemen.
Vithasuk gaat snel achteruit.Ik snap niet waarom ze hem van de tbc ruimte naar een huisje hebben overgeplaatst.Toen ik hem daar gisteren trof vroeg hij of ik hem wilde wassen,waar hij zelf de kracht niet voor had."morgenvroeg moet ik naar het ziekenhuis" zei hij Ik heb hem met Badedas helemaal afgesopt,zijn nagels geknipt en hem bij hulp van een medewerker een anti decubitus matras gegeven, hij heeft grote wonden rond zijn anus. Ik had graag zijn piekerig lange nog willen knippen,maar dat koste hem te veel van zijn krachten.Een kwartier later zei hij nog eens dat de Badedas lekker rook.
Ik zie dat er een grote fles zuurstof is klaargezet om mee te nemen voor Atid,de vrouw in het ziekenhuis van lopBuri.
Vandaag is Supata jarig, samen met de man van Pakai zingen we Happy birthday voor haar en trakteer ik haar op een cornet.Ze trekt de laatste tijd veel op met Dang, de bijna blinde ladyboy, vriend(in) van de onlangs plots overleden Surasak.
Ze hebben het vuil geworden beertje/kerstmannetje van Sanan buiten zijn bereik gehangen,ergens hoog boven zijn bed prijkt nu zijn zwarte piet. Hoewel ik het kan begrijpen vond het wel een beetje sneu voor hem. Ik heb het nog schone exemplaar van het kastje van Wirai,s bed genomen. Zij weet al lang van het bestaan van de knuffel niet meer af. Toen Sanan even van zijn bed weg was heb ik het gauw op zijn kussen gelegd terwijl ik Kitti in het bed ernaast aan het masseren was. Je had zijn gezicht moeten zijn. eerst keek hij een beetje verontwaardigd en meteen keek hij naar mij. Er kwam een glimlach op zijn anders uitdrukking loze gelaat, die diep vanuit zijn binnenste kwam. Het was prachtig om te zien. Meteen sloot hij hem in zijn armen en kreeg ik nog een dankbare blik toegeworpen. Vijf minuten later sliep hij vredig met het beertje in in zijn hand.
Sanan met het nieuwe schone beertje.....
.....het oude zweeft ergens in hogere sferen boven het raamkozijn.
Ik loop mijn warme middag lunch mis, daar Pakai van het keukentje vandaag afwezig is.
Vanmorgen is ze naar Korat vertrokken voor de begrafenis van twee familie leden die om kwamen toen ze eergisteren vanuit lopBuri na een bruiloft in de familie terug naar huis keerden en met hun busje verongelukte.
Ik kan nog steeds heel verwonderd zijn als ik Ahoea zie. Hoe hij uit dat heel diepe dal is kunnen klimmen en nu er zo goed uitziet, altijd met een blij gezicht. Mijn gedachten gaan nog vaak terug aan hoe hij er anderhalf jaar geleden bij lag.
Foto,s van de gehavende Ahoea laat ik nu niet meer zien, dat is verleden tijd.
Gisteren heb ik van donatie geld een televisie voor de patiënten gekocht. Samen met Wi, de hoofdzuster ben ik naar de stad gereden. Het oude toestel met een klein beeld is nu vervangen door een 32 inch beeldscherm. Elke avond om vijf uur wordt er voor de mobile patiënten een dvd vertoond.Van alle kanten kreeg ik bedankjes toen het toestel geïnstalleerd was.
Jeerawadee loopt met de rollator naar de deur als ze plotseling begint te wankelen. Ik kan haar nog net, voor dat ze ten val komt opvangen en op de zitting van de rollator krijgen. Hoewel ze de laatste weken is afgevallen is ze best nog zwaar. Ook zij moet vanmiddag naar het ziekenhuis. Ik hoop dat ze iets tegen haar verslechterende toestand kunnen doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten