Wat was het weer geweldig om voor Santa Claus te mogen fungeren
Er was zelfs voor een kerstboom met lichtjes gezorgd als decor.
Eerst maak ik de ronde langs de bedlegerige patiënten in de drie zalen.
Nadat ik die ronde gemaakt heb staat er al een hele rij "buiten"patiënten op het bordes op me te wachten om me te begroeten en een kleine attentie in ontvangst te nemen. Hartverwarmend en ontroerend om te ondergaan, knuffels uitdelend en ontvangend.
Het was het zweten onder het benauwde kerstman pak dubbel en dwars waard.
foto Somporn
….met de emotionele zeventien jarige Salayut.
….met Supin
….met Nuttipakorn
foto: Somporn
….met de band, met Teetuch (links) aan de toetsen....
….met Pong
…..met Sawat
....Narat en zijn compaan Walop
.....er komt voor mijn gevoel geen einde aan de stroom bewoners.
....dansje met ladyboy…...
….moe maar wel heel erg voldaan.....
" kerstdiner" en tevens afscheid van vrijwilliger Helga die jammer genoeg onverwacht terug naar huis moet vanwege familie omstandigheden.
tweede Kerstdag weer een "gewone" werkdag....
scheerbeurt voor Sommai
Sangwan gaat steeds verder achteruit. Het lukt haar niet meer om te slikken. Wel pakt ze nog vrij stevig mijn hand vast, maar wat ze dan zegt is niet verstaanbaar.
aan de "dode" boom groeit de spruit verder door.
in gedachte koppel ik dat aan het sterven van Sangwan, de overgang van de dood naar een nieuw leven.
vrijdag 27 december,
Neung is door een insect gestoken. Gisteren waarschuwde ik de zuster omdat zijn linkerhand (zijn niet verlamde) helemaal gezwollen en warm aanvoelde. Vanmorgen heb ik haar erbij gehaald omdat nu ook zijn onderarm gezwollen was. De huid stond strak en aan zijn pink zag ik donkerode en zwarte plekken. Hij kon zijn hand nauwelijks gebruiken. Ze heeft hem medicatie gegeven en ik merkte dat hij onder het eten helemaal suf was. Hij gaf aan dat hij geen pijn heeft, maar dat kon ik me niet goed voorstellen.
Een paar weken geleden heeft een zelfde soort insect Sutat in zijn voet gestoken die is toen ermee naar het ziekenhuis moeten gaan.
Later wees Wi me naar een nest in een boom van een soort agressieve zwarte wespen.
Sangwan is terminaal. Tot mijn verbazing vroeg ze me vanmorgen naar koffie, althans dat dacht ik te verstaan. Omdat ze niet meer slikken kan heb ik een wattenswap in de koffie gedoopt om haar de smaak van koffie te laten proeven. Ik zag dat haar mond aan de binnenkant helemaal zwart is aangeslagen.
Sangwan (twee jaar geleden)Ik ben vanmiddag bij haar gaan zitten, heb voor mijn gevoel haar de laatste dagen te weinig aandacht gegeven. Als ik haar hand pak druk ze die stevig tegen zich aan. Ze is bijna niet meer te verstaan, maar vanmiddag dacht ik dat ze naar water vroeg. Ik durfde haar voor stikgevaar dat niet te geven, maar Dha gaf haar een half spuitje, waarin ze zich natuurlijk verslikte, gelukkig ging het uiteindelijk goed. Maar kort daarop werd de greep waarmee ze mijn hand vast had heel losjes en liet ze tenslotte mijn hand los. Supin haar buurvrouw die al zeven jaar naast haar ligt vanaf toen Sangwan werd opgenomen, ook al in het oude hospice, kijkt onrustig telkens in de richting van Sangwan. Ze gaat liggen, maar zit binnen enkele seconden weer echtop en zo een hele tijd door. Ik spreek haar toe en stel haar gerust met een knuffel. De buikademhaling van Sangwan gaat over naar een hoge borstademhaling en dan komt eer twee keer een heel diepe gaap met veel geluid waarbij haar mond wagenwijd open ging. Ik dacht dat ze stierf, maar daarna werd ze weer rustiger en viel ze in slaap, haar adem werd ook weer rustig. om vier uur voordat ik naar huis ging heb ik afscheid van haar genomen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten