Telkens trekt Somboon het slangetje van de zuurstof uit haar neus. Tot een paar keer zag ik dat eergisteren. Gistermorgen had ze denk ik het besef daarvoor niet meer, want ze liet het nu zitten.
Telkens als ze naar beneden gezakt was vanaf de hoge kussens schoof ik haar met hulp van Kriangsak weer terug omhoog, om haar het ademen iets makkelijker te maken. Als ik haar mond vochtig wilde maken deed ze toch nog zuigpogingen, zo gaf ik haar met heel kleine beetjes nog iets te drinken.
Ik ben een paar ochtenden vroeger begonnen met de gedachte om dan eerder te stoppen, maar dat laatste werkt niet echt. Ook gister heb ik na vieren nog een tijd bij Somboon gezeten.
Om vijf over halfnegen is ze vrijdag op de vooravond van Songkran gisteravond overleden.
Vandaag zaterdag, bed 21 ….. het lege bed van Somboon.
*****
12 t/m 14 april 2019
Songkran, het oorspronkelijk nieuwjaar van het vroegere Thailand, Siam.
foto: Somporn
Het begon vanmorgen met het traditionele watergieten. Ik was met Sangwan in de rolstoel er heen gegaan. Ik wilde persée dat er een niet mobile patiënt bij aanwezig was.
Aanvankelijk wilde Sunisa meegaan, maar die trok zich toch terug toen we halve
wege waren. Ik vind dat er bij zulke gelegenheden de niet mobile patiënten te weinig betrokken worden. Het was wel wringen met de rolstoel tussen de menigte. Jammer dat de fotograaf niet aan de kant van Sangwan staat zodat ze niet op de foto staat. Maar ze heeft, al koste het wat moeite vanwege haar blindheid om het water te gieten over de handen van Phra Alongkot. Maar ik zag en hoorde aan de reactie van de Abt dat hij het waarderen kon.
Dha versiert het altaar op de vrouwenzaal.
Het Boedhabeeldje wordt overgoten met reukwater en bloemetjes
de kleurige shirts horen bij Songkran.
Er wordt tijdens het overgieten een gebed gepreveld.
Na de viering met de hoofdmonnik doen patiënten onderling ook nog hun eigen rituelen, (omdat niet iedereen naar de grote bijeenkomst kan gaan vanwege fysieke gesteldheid) waar ik dan mede voor wordt uitgenodigd.
Ik heb diverse malen mijn gezicht met witte poeder ingesmeerd gekregen en een scheut ijswater over mijn rug gekregen, dat alles werd steeds met goede wensen bezegeld.
…. vanwege het Thai nieuwjaar, wens ik iedereen een gelukkig en gezond nieuw jaar toe. Vooral mijn familie en vriendenkring kunnen dit goed gebruiken op dit moment wat gezondheid betreft.
De benen van Jothin worden verzorgd, hij heeft een ernstige huid aandoening.
Het is ondertussen een frequent terugkerend ritueel. De oude monnik Luang Ta vindt zo om de paar dagen de weg naar mijn kappersstoel om zijn hoofd te laten scheren, baardgroei heeft hij niet. Ondertussen is het dan ook de gewoonte te worden zijn wenkbrauwen mee af te scheren. Ook het schoonmaken van zijn blinde rechteroog hoort er nu bij. Maar vanmorgen kwam hij na de scheerbeurt achter mij aan lopen toen ik mijn handen wilde gaan wassen. Hij vroeg me iets wat ik niet verstond en toen hij het herhaalde wees hij naar zijn onderbuik. Ik dacht dat hij pijn had of iets. De dokter was net die dag aanwezig, daar kon ik hem naar toe brengen. Wiet dit net in de buurt was vroeg ik om hulp bij de vertaling. Toen Luang Ta nog eens zijn vraag stelde begon Wiet hartelijk te lachen. Toen ik vroeg waarom hij moest lachen zei hij de monnik vroeg of ik ook zijn schaamhaar wilde afscheren...... Ik wist niet dat ik zoveel vertrouwen bij hem had gewekt, maar deze vraag ging me net wat te ver.
Toch is er iemand die nog een dekentje kan gebruiken bij deze hitte,
of zou het ter bescherming van de warmte zijn?
De honden die anders in de brandende zon op het hete asfalt liggen, kruipen nu in de gebouwen om bescherming te zoeken tegen de extreme hitte.
*****
Geen opmerkingen:
Een reactie posten