Vandaag, vrij onverwacht overleed de 25 jarige Surèt.
Hij lag, zo dacht iedereen te slapen, lag met zijn rug naar het gangpad, benen opgetrokken op zijn linkerzij.
Pas later werd ontdekt dat hij was overleden. Hij was wel erg ziek, had erg opgelopen voeten, ook een ernstige vorm van psoriasis, maar zeker niet stervend.
Hij liep gisteren nog rond en het wees er niet op dat hij zo snel zou overlijden.
Als ik bed het bed van Somboon kom zie ik dat ze heel kortademig is. Haar gezicht is al een paar dagen net als haar voeten, erg gezwollen. Ik haal de verpleegster erbij, die haar direct aan de zuurstof legt. Met extra kussen leggen we haar hoofd hoger, omdat de positieverstelling van het bed niet werkt.
Somboon weigert medicatie te slikken.
Thanet met een ernstige blik in gedachten verzonken.
Elke ochtend wanneer ik hem goede morgen wens vraagt hij wat is als ontbijt gegeten heb.
Als het dan te warm is om in bed te slapen, dan maar buiten op een stoel. Er werd gezegd dat het vandaag 40 graden is.
….en voorlopig zit daar nog geen verandering in....
Een week of twee geleden werd ik telkens gewekt door gestommel op het dak. Toen ik vorige week uit het raam keek staarden mij drie jonge katjes aan, drie paar grote ogen uit drie identiek gelijke kopjes. Roerloos stonden ze me met grote ogen aan te staren, een prachtig beeld. Nu wist ik pas waar die geluiden vandaan kwam. Echter vandaag zag ik nog maar een van de kitten, de andere twee hebben zeker de sprong naar beneden al aangedurfd.
Ook is er nieuw leven bij een van de zovele hier rondlopende honden. Tot gister lag de aanstaande moeder moe en onrustig op haar bevalling te wachten, afgelopen nacht heeft ze acht jongen geworpen, waar er vandaag nog vijf van in leven zijn.
De moeder, ze dulde geen enkele toenadering, wat een probleem gaf omdat de plek waar ze lag de zon fel scheen en daarom verplaatst moest worden.
Wel frappant, toen ik zondag morgen op de brommer stapte om naar de tempel te rijden dacht ik nog dat het al weer lang geleden was dat ik een platte band had. Nou, jawel hoor, toen ik bijna op de plaats van bestemming was, was het kwaad geschied, een platte voorband. Gelukkig had ik nog het telefoonnummer van de brommertaxi man die me een vorige keer geholpen had. Deze heeft me uit de nood geholpen terwijl ik aan het werk was. Had ik verdorie vandaag een platte achterband. Heb wel een kilometer in de hitte moeten lopen eer ik bij een brommer garage was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten