Er komen dagelijks telefoontjes binnen met de vraag of er plaats is voor een opname. Aan de meeste verzoeken kan niet beantwoord worden. Alleen waren er drie bedden vrij in de tbc ruimten, die waren dan ook snel verdeeld. Een patiënt is er inmiddels al van overleden.
In de vrouwenzaal is een vrouw van 93 opgenomen, ze heeft geen hiv, maar door haar blindheid hulpbehoevend en daarom bij uitzondering hier een plek gekregen. Vannacht was ze uit haar bed gekropen, ondanks de hoge bed stangen. Ze heeft een tijdje, kruipend over de vloer een verkenningstochtje gemaakt. Door haar hard praten heeft ze de andere dames uit hun slaap gehouden.Haar buurvrouw vertelde het me vanmorgen.
Ik heb vanmorgen haar lange onverzorgde haren kort geknipt, ze liet het zich rustig welgevallen.
Jao moest weer op slangen jacht,
Als grote dierenliefhebber die Jao is denk ik dat hij haar de vrijheid heeft gegeven, maar dan wel voor ons op een veiligere plek.
Ik raak steeds meer bedreven in het haar knippen, wellicht komt het ook dat ik me intussen meer zeker voel.
Ik denk dat Thailand zijn leger goed op orde heeft, althans wat het aantal militairen betreft.
Ook vandaag weer een hele meute dienstplichtigen op bezoek.
De nieuwe koning van Thailand, opvolger van zijn zeer geliefde vader koning Bhumibol.
Binnenkort wordt hij gekroond na twee en een half jaar na het overlijden van zijn vader. Hij is inmiddels, ik dacht 67 jaar en heeft in de afgelopen jaren zijn gedeukt image wat kunnen oppoetsen. Ik zag op recentere foto's dat hij zijn haar niet meer zwart verft, wat trouwens de meeste oudere Thai mannen nog wel doen als ze grijs worden.
De in plastic zakjes verpakte mango's in de tuin van de overburen. Zo worden ze niet zo snel door insecten aangetast.
Ik schrok laatst toen een bezoeker de ziekenzaal binnen kwam. De jongeman leek sprekend op Yachtaphoom, als twee druppels water. Ik heb een hele tijd ademloos staan kijken en dacht dat ik droomde.
Yachtaphoom was een patiënt in de eerste jaren dat ik hier kwam, ik denk in 2000
Ik werd even terug geworpen in die tijd. Ik noemde hem Tijger vanwege zijn vechtlust. Ik weet nog dat zijn moeder en twee zussen regelmatig uit Saraburi op bezoek kwamen. Hoe goed dat ze het meende met hun bezoek (wat toen nog een uitzondering was als een patiënt bezoek van familie kreeg), maar Yachtaphoom stuurde hen weg, wilde niets van hen weten en riep mij bij hem. Ik vond het zo hartverscheurend voor de familie. Probeerde met hem te praten. Hij was toen al heel erg ziek en is kort daarna overleden. Ik denk dat hij hen niet heeft willen confronteren met zijn toestand.
Door de gelijkenis van deze bezoeker kwam dit hele relaas weer bij me boven. Ik was later verbaast dat ik na bijna twintig jaar nog zoveel van deze patiënt kan herinneren. Ja, sommigen laten een onuitwisbare herinnering bij je achter.
*********
Als afleiding van het werk met de patiënten heb ik gisteravond een huishoudschort gemaakt voor Pakai. In bet Guesthouse is een naaimachine aanwezig, dus heb ik mijn zinnen even kunnen verzetten met wat huisvlijt.
Pakai was erg in haar nopjes toen ik hem vanmorgen aanbood. " Voor de komende feestdagen" zei ze. Volgende week is het Songkran, het watergeest.
Ik ben dol op toetjes, maar deze kleurrijke, weke mierzoete sliertjes laat ik toch maar liever aan een ander over.
De diepe, stinkende wond op de rug van Suthat is zo goed als prachtig genezen.
Vandaag geen speciale antidecubituspleister van Allevyn meer geplakt, maar een gewone pleister voor nog even wat bescherming.
Vandaag toch maar weer toegegeven aan een verzoek of een cameraman mij een tijdje mocht volgen tijdens het werk. Om de privacy van de patiënten te respecteren vroeg ik hem wel hun niet herkenbaar in beeld te brengen, ook al omdat het hier weer om tv opnames ging.
Deze week zei een bezoeker dat ze mij herkende van de televisie, vroeg of ze ook nog of ik met haar op de foto wilde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten