Tanet zit in zijn deken gewikkeld op bed. Het is best fris vanochtend maar toch zeker niet koud.
Als ik hem voorstel om wat in beweging te komen om zo wat minder last van de kou te hebben stemt hij daar enthousiast in toe. Omdat hij niet zelfstandig zijn weg kan vinden vanwege zijn blindheid begeleid ik hem naar buiten waar de zon schijnt. Wanneer hij de eerste zonnestralen op zijn opgeheven hoofd in zijn gezicht voelt, zuigt hij als het ware de warmte weldadig naar binnen.
We maken een ommetje om daarna op de balustrade in de zon te gaan zitten, waar hij zich bijna compleet in de warmte wentelt. Hij laat zich door en door opwarmen, zijn gezicht steeds naar boven gericht. Dan wandelen we terug naar zijn bed, ik krijg een dikke knuffel en de vraag "morgen weer"?
Ik ben van gisteren weer terug van een weekje "onderbreking". Ben in Chiang Mai op bezoek geweest bij een bevriende oud medevrijwilliger (hij was hier in het hospice jaren lang als vrijwillig arts) die daar een tehuis is begonnen waar hij mensen opvangt met een hoge dwarslaesie en in de armmoedige thuis situatie niet kunnen verblijven. Er verblijven op dit moment drie jonge mensen.
Hij heeft twee mensen in dienst die hem helpen bij de verzorging.
Heb daar afleiding gehad door in zijn tuin te werken, met de mensen te praten en hem geholpen met het naaien van allerlei spullen voor de patiënten zoals hoeslaken, urinezak overtrekken, gordijnen, speciale maten kussen overtrekken enz, een paar dagen achter de naaimachine door gebracht, maar ook een keer lekker in het zwembad gedoken.
Ben niet echt uitgerust, maar wel heel voldaan en ontspannen terug gekomen. Heb er door onze gesprekken en ervaring uitwisselingen een heel fijne tijd gehad, maar ben ook weer heel blij weer terug hier in het hospice te zijn. Mijn ontvangst gisteren was dan ook weer heel hartverwarmend, het was alsof ik maanden weg was geweest.
Ik hoorde vanmorgen dat Worrakit vannacht twee epileptische aanvallen had. Door de medicatie is hij nu erg suf, moest hem, wat anders nooit gebeurd wakker maken om te eten. Toch at hij met smaak zijn hele bord leeg, al was hij verder heel erg stil.
Heb vandaag weer een groot aantal baarden geschoren en hoofden geknipt. Mijn achterstand van een week weer voor een groot deel bijgewerkt, wat natuurlijk wel inhoud dat ik aan het aantal vragen voor een massage niet kon voldoen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten