Kreeg van Fhon vandaag deze foto die ze van Khung en mij een tijdje terug maakte.
Vandaag was de crematie van Khung.
Tot mijn grote spijt heb ik deze gemist. Ik was aan het masseren toen Plaa me zei dat om een uur de crematie van Khung plaats zou vinden. Ik keek op de klok en zag dat het half twee was. Ik sprintte naar de crematie ruimte maar daar was het al stil. De jongen die de ceremonie leidt en de oven bedient liet me als troost door het kijkglas naar de loeiende ovenvuur kijken. Ik zag alleen nog een deel van haar schedel, de rest was al verbrand. Op de terugweg vloog weer een vlinder om me heen. Dat was voor mij een teken van haar dat het oke is.
Toen ik terug kwam op de afdeling kwam Piem zich excuseren dat ze mij vergeten was te waarschuwen, zij wist dat de crematie plaats zou vinden. Ze had er zelf ook naar toe willen gaan, maar had net gasten die ze moest rondleiden. Ze was hevig ontdaan en kwam een paar keer naar me toe om zich wederom te excuseren en te vragen of ik boos op haar was.
Ze vertelde ook dat er familie bij de crematie aanwezig was, wat ik als troost ervoer.
Zo gloort er naast de dode boomstam weer nieuw leven.
Op de vooravond van het Chinese nieuw jaar ( 7 op 8 febr.) werd ik door de gastvrouw van het guesthouse verwent met een heerlijke Indiase maaltijd. Authentieke verse, nog warme chapatis met een heerlijke pittig gekruide curry, gemaakt door haar Indiase vriend. Ik waande me weer helemaal op trekking in de Himalaya
Kan het nog Internationaler? Een Nederlander die in Thailand een Indiase maaltijd nuttigt op Chinees oudjaar avond.
Eak (patiënt van een van de huisjes) zit op het bordes met zijn armen stevig over elkaar
de kou te trotseren, wachtend op de abt voor zijn zondags ronde. Met alleen een t shirt en een joggingbroek aan zit hij te vernikkelen. Ik geef hem een muts, doe hem een paar sokken aan en sla een fleece deken om hem heen.
Door de manager ( de abt is niet gekomen) bij deze zondags ronde naast een zakcent ook een pakketje mar creakers en een blikje Tuna spread aan elke patiënt uitgereikt.
De chocolademelk die hij ook eveneens presenteert is inmiddels koud geworden, waardoor het zijn opwarmende functie verloren heeft. dus die doe ik straks overnieuw.
Annan en Neung weten er wel weg mee als ik voor hun de creakers beleg met de tonijn
een tafereeltje van een verzameling Boeddha's
We hoorden al een hele tijd een hond blaffen en janken aan de andere kant van de muur naast het terrein van de tempel.
Door het dicht begroeide struikgewas is het moeilijk om het dier waar te nemen, totdat Path het beest plots zag. De plek waar het dier zich bevond was niet bereikbaar vanwege moerassigheid. Maar Kringsak wilde wel proberen om het dier te bevrijden dat inmiddels bekaf was van het janken en blaffen.
Kriangsak (heeft zelf een hond) is over de hoge muur geklommen en via een omgevallen boom over het moeras uiteindelijk bij het dier gekomen en zowaar het lukte hem het beest los te maken. Met opluchting bedankten onze held Kriangsak met een luid applaus.
ook deze Boeddha afbeelding kwam ik vandaag tegen hier op het terrein.
Heb de matras van het bed van Supin gedraaid, hopelijk helpt dat tegen de urine lucht die ik eerder met alcohol heb proberen te lijf te gaan maar wat maar heel kortstondig hielp. Lang zal kijken of hij een betere kan vinden
Aap en olifant vereren boeddha.
Vandaag had ik voor het eerst een echt gesprek met de dokter hier, terwijl hij hier al een paar jaar komt. Eerder is het er op een of andere manier nooit van gekomen nader kennis met elkaar te maken. Hij is één dag in week hier (komt van Bangkok) en heeft het dan ook erg druk met al de patiënten.
De nog steeds in aanbouwde tempel op de heuvel.
(op de voorgrond huisjes van wat ik steeds noem "buiten patiënten")
Deze gevilde kikker (diep gevroren) staat denk ik morgen op het menu van Wi.
Alleen al bij het maken van de foto ging ik over mijn nek toen ze hem mij liet toonde. maar voor de Thai is het een delicatesse. Om het compleet te maken toonde ze ook nog een net levende krabben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten